Deze kwam ik vandaag tegen op een andere log:
(who cares what the question was)
Ik kreeg het stokje door van haar.
In 2007 had ik al eens een stom lijstje gemaakt zie hier : KLIKKLIK
Maar ik vind heel veel stom dus hier komt nog een aanvulling:
- sleur
- pubers
- dat ze mijn favoriete haarlak uit de produktie hebben gehaald
- dat ik die superblitse hondenmand nog steeds niet gekocht heb
- Mariska
- vreemde mensen die op mijn wc poepen
- dat oud worden gepaard gaat met er ouder uit gaan zien
- dat ik nog steeds die staatsloterij niet gewonnen heb
- dat ik niet gewoon een meisje kan adopteren uit Namibië zonder dat ik eerst door allerlei commissies moet en Madonna er gewoon 2 mee krijgt
- dat ik niet geboren ben met French Manicure teennagels
- Mexicaanse griep
- dat je van mayo/kroketten/patat/pasta/chocolade/kaas/wijn/croissantjes zo dik word
- dat S haar man niet bij zich heeft
- dat er nog steeds pedofielen los rondlopen
- de kromme regeltjes in NL
- dat het hier zo vaak regent
- yoga
- cellulitis
- menstrueren
- huishoudelijke taken
- elke dag weer iets moeten verzinnen voor te koken
- boodschappen doen
- dat scholen zoveel hulpmoeders nodig hebben
- dat ik zoveel stom vind
- dat ik alleen maar op vakantie mag/kan in de schoolvakanties
- mensen die zich nog nooit geschoren hebben van onderen in de sauna
- dat mijn moeder darmkanker heeft/had
- mijn dochter die elke avond moppert als ze naar bed moet
- dat ik deze zomer niet op vakantie ga
- vrouwen die relaties aangaan met getrouwde mannen
- financiële crisis en alles wat het met zich meebrengt
- dat ik niet kan zingen als een nachtegaaltje
- crocs (sorry natas)
- dat mijn kinderen vrijdag hun rapport krijgen en zich nu afvragen waarom ze dan nog naar school moeten
- dat ik zo ongeduldig, impulsief en vreselijk emo ben
- mensen die hun mening niet durven geven
- dat ik zo bang ben voor de tandarts
- dat ik mijn Fiat 500 maar niet verkocht krijg
- dat Madeleine McCann nog steeds niet gevonden is
- kamperen
- dat ik al 3 jaar lang geen kaarten krijg voor Paul de Leeuw
- snot,poep,kots
- burgerlijkheid
- het parkeerprobleem in de binnenstad
Ik draag dit stokje even met liefde en plezier over aan Nicolette en Nicollebolleke
Maandag kwam een verzekeringsman (hij kwam 4 uur te laat jawel) de waarde van ons huis inschatten.
Vandaag ging de bel: een verzekeringsman die kwam de waarde van ons huis inschatten.
Ik : ?????????? jullie zijn gisteren toch al geweest????
Ja dat klopt maar ik kom kijken wat de waarde is als het herbouwd moet worden , stel het brand af (hou je mond lullo dat brengt ongeluk ) dan moet het herbouwd worden en ik kom kijken wat dat gaat kosten dan.
Pfff snap jij het nog? Kan dat niet in 1 keer?
Enfin daar wilde ik het helemaal niet over hebben.
De man gaat weg. Vriendin komt bakje koffie doen.
Vriendin gaat naar de wc en gilt "mijn god wat is hier gebeurt?"
Ik schrik, ren naar haar toe en ruik het al.
De verzekeringsman die vroeg of ie even naar de wc mocht, heeft zitten schijten.
Hij heeft zitten schijten op mijn wc.
Kijk, ik vind het al smerig als bekenden schijten op mijn wc maar een vreemde?
Ik sta te kokhalzen, ga bijna over mijn nek.
Gatverdarrie. Ik haat het echt dat vreemde mensen op mijn wc poepen.
Dettol, Glorix, handschoenen aan, vlug alles ontsmetten, de spuitbuis van Scapa (ja wij spuiten in stijl hier alleen beneden hoor, alles voor het imago natuurlijk, boven staat gewoon een ordinaire spuitbus van de Appie Hein) ertegenaan en het riekt weer fris.
My god wat een lullo een beetje gaan zitten poepen op mijn wc.
De kinderen mogen hier geeneens poepen.
Uh, ik geloof dat ik dat even moet uitleggen...
We hebben 4 wc's in huis en de kinderen mogen beneden plassen maar poepen moet ieder op zijn eigen plee doen boven, zodat ik altijd een welriekend toilet heb zonder sporen als ik ooit eens onverwacht bezoek krijg en dat krijg ik nogal eens...bovendien kunnen ze dan meteen goed hun handen wassen en ligt hier de wc beneden niet vol water. uitzonderingen als racekak natuurlijk daargelaten want ik heb het nog altijd liever hier in de plee dan in de broek
In het vorige huis kwam het nogal eens voor dat ik dan bezoek kreeg en ik de wc niet had geïnspecteerd in de ochtend (druk met andere zaken zoals de rest van de puinzooi opruimen bv) en dan zo'n vieze wc met sporen everywhere waar je bezoek dan op moet nee, ik vind het vreselijk .
Dat probleem heb ik nu dus opgelost maar ja dan komt er een vreemde hier even zijn drol deponeren en aan de reuk te rieken zat die er al heel lang in en was het gewoon de inhoud van een week troep vreten .
"Oh" zegt mijn vriendin "niet op je blog zetten want stel hij googled je dan leest ie dat je over hem schrijft."
Nou ik mag het hopen, weet ie meteen dat ik het weet; wat ie heeft zitten doen toen ie met een uitgestreken kop naar buiten kwam die wc uit en net deed alsof er niks ergs gebeurt was.
Want het was wel erg, heel erg zelfs, zelfs een lijk van 3 maanden riekt zo niet en die sporen , schijt jij plaksel of zo dat het niet meer weg wil spoelen?
Smerige vieze man, bah, ga voortaan gewoon thuis poepen ja! (en wat eet jij in hemelsnaam dat je zo ontzettend vreselijk kan stinken)
ps. wist u dat in landen waar men heel pikant eet, het glazuur van de pot al na een jaar of twee zodanig is aangetast dat het niet meer wit is? door de kruiden, ja echt serieus. smakelijk eten voor straks.
Ik lees nu al heel wat blogvrouwen maar eigenlijk geen enkele man.
Hebben mannen niks te melden? Is het iets typisch vrouwelijks dat bloggen?
Enfin ik mis het niet hoor bloggende mannen want ik amuseer me rot met de blogvrouwen.
Alleen bloggen die vrouwen het meest over hun kinderen en zelden over hun man.
Ik vraag me wel altijd af wie er nou bij die blogvrouwen horen, meestal zie je wel foto's van de kids maar zelden van de man. Sommige vrouwen hebben manlief er wel bij staan, sommige plaatsen af en toe eens een foto van hun wederhelft en er zijn enkele die hem angstvallig geheim houden.
En dan begin ik te fantaseren wat zou er nou voor man bij die vrouw horen?
Kijk van haar weet ik het natuurlijk gewoon was vanmiddag nog op haar verjaardag .
Zij houdt hem angstvallig verborgen, noemt hem de melkboer maar ik heb zo'n flauwvermoeden dat de man niets met het woord boer te maken heeft, ik denk dat het gewoon een adonis is die ze niet wil delen, misschien wel George Clooney, heej ze woont niet voor niets in the States? Of een zongebruinde Italiaan , wel een zuunige want nog steeds geen ring gehad en hij heeft een zwakke rug.
Ik denk dat zij een hele lieve goeduitziende man heeft want het is zelf ook een lief ding.
En zij heeft denk ik een zakenman.
En zij, ja wat zij nou voor man heeft ik vind het moeilijk, een blonde reus denk ik , type Viking.
En zij en zij hebben een stoere man met een stoer beroep maar dat is niet moelijk want daar lees ik vaak over en krijg ik foto's van te zien.
En zij heeft een man een NLer die een beetje joods is geworden vandaag en die denk ik veel lol heeft met haar, beetje type lief en trouw.
Zij heeft denk ik een man die verzorgend is, ook een echte familieman met een drukke baan schat ik in.
Zij heeft een hele mooie lieve man jammer dat ie niet bij haar is.
Zij heeft een stuk van hier tot , nou ja kijk zelf maar ze zijn net getrouwd en jong en shiny.
Zij heeft een man die tja ik weet het niet, die wel van uitgaan houdt want zij ook en voor de rest is ook deze man een mysterie.
En dan hebben we haar natuurlijk nog die denk ik een hele lieve verzorgende man heeft die veel doet met vrouw en kinderen en nog steeds helemaal in love is met zijn vrouwtje.
Haar man is ook voor mij een mysterie hoe die nou zou zijn, het enige dat ik kan bedenken is dat ie van toetjes houdt en dan van 1 in het bijzonder?
Maar goed ik kan hier wel raden, vertel zelf eens wat voor man je hebt? Dames?
Of een blogje morgen over je man? Voor 1 keer?
Wat een dag zeg.
Ik heb het even helemaal gehad.
De kids , hallo mensen 7 stuks hè?, die hebben me gesloopt vandaag.
Het begon vanochtend al, manlief gaat trainen 3 gaan er mee. Twee oudsten hadden geen zin dus ik zeg dan kunnen jullie mooi gaan leren dat uur is lekker rustig dan in huis , nou ik heb nog nooit 2 jongens van geen zin in heel veel zin zien veranderen want ja alles beter dan leren tuurlijk. Dus uiteindelijk gingen er 5 mee.
In de sportschool trekt de een, terwijl de ander aan een apparaat hangt en beide armen dus in de lucht heeft, in een volle sportschool zijn broek incl onderbroek naar beneden, lachen natuurlijk, behalve voor degene die daar dus in zijn nakie staat midden in de zaal.
De een vlucht naar buiten de ander erachter aan en mept er even vrolijk op los.
Thuis gekomen , vliegt alles weer richting kamer, alles weer naar beneden gehaald, verhaal doen en ruzie uitvechten.
Twee oudsten uitleggen dat het toch ook al heb je geen huiswerk voor maandag wel handig is als je alvast begint te leren voor je proefwerkweek volgende week. Zucht en kreun.
Dan gaan de hongerige wolven eten en ligt de hele bak vol bordjes, bekertjes en het aanrecht vol kruimels alsof er iemand een zak paneermeel geleegd heeft.
Ik roep : Ik ben Fatima niet , hierkomen en opruimen. Zuchten en kreunen maar ze doen het wel.
Ik ga in bad , even rust voor mezelf.
Ja dacht je , om de haverklap staat dochter voor de deur want ik had beloofd dat ik haar teennagels zou lakken, ja straks zeg ik , maar nee of straks kent zij echter niet en elke 10 minuten komt ze drammen.
Ik ben aan het lezen en raak behoorlijk geïrriteerd.
Eenmaal uit bad , zit ik nog uit te blazen beneden maar daar is ze weer, drammen , nu meteen moet het gebeuren en ik doe NOOIT iets wat ik beloofd heb, bla, bla, bla.
Ik word boos, zeg dat ik het wel doe maar dat de dag nog lang is . Kind gaat naar boven stuurt me in 10 minuten : vijf mails en twee smsjes over je raadt het al: nagels lakken en wat voor een stomme moeder ik ben ik doe nooit iets met haar en ze wil als ik dan geen nagels wil lakken NU scrabbelen.
Komt tig keer naar beneden, hangen, drammen, zeuren, zieken, loopt al stampvoetend meerdere keren naar boven en stampt de hele zolder bij elkaar.
Ik ben het zat en besluit geen nagels meer te lakken vandaag bij zulk gedrag.
Ja, en dat heb ik geweten......DRAMMEN tot en met en gewoon doorgaan met vreselijk zijn, deuren slaan, naar buiten lopen, weer naar binnen , drammen en dit herhaald zich zo'n 5 tot 10 keer.
Op een gegeven moment staat ze achter me te drammen en ik haal uit naar achteren, klets, oef meteen heb ik spijt maar het kind maakt me echt razend, ik voel een migraine opkomen.
Ik stuur haar naar haar kamer maar ook dat is een strijd van dik een kwartier.
Anderen zijn ook weer thuis, die zet ik ook meteen aan het werk, alles opruimen heren, rotzooi achter jullie kont opruimen! Kleintjes komen binnen willen een ijsje, nee dames het is 19.45 uur we gaan douchen en naar bed. Die twee over de rooie. Kan er ook nog wel bij hoor.
9 uur ligt alles erin, ik ben gesloopt en vraag me af wat was er nou leuk vandaag?
De zon die me gisteren beloofd was kwam ook al niet. Stomme zon. Stomme zondag.
Ruilen Soes? Lijkt me heerlijk die twee schatjes die Nel en Piet zingen...hemels.
Nu ga ik naar bed, moe, niet voldaan want ook al de hele avond NIKS lekkers gehad en waar heeft een vrouw zin in na zo'n dag ? juist ja : chocolade/patat/kroket/chips/nootjes/wijn/veelwijn/kaas/ijs/wijn/nog meer wijn maar heb het niet gedaan hoor, pluim voor jezelf Ilse.
Morgen komt iemand een waardebepaling doen voor ons huis, de schilder (kom ik net achter, ik vergeet echt alles) begint morgen met de buitenkant dus ik doe even alle gordijnen dicht kan ik morgenochtend gewoon met mijn zombiekop naar beneden komen zonder dat die man van de ladder valt van de schrik , is mijn vriendinnetje jarig (iedereen even feliciteren vind ze leuk) en ga ik eens even achter een opleiding aan, ik wil iets gaan leren en ben er nog niet uit of dat grafische vormgeving of webdesign gaat worden maar het moet iets zijn wat ik kan combineren natuurlijk met de rest.
Tips zijn altijd welkom.
klik even op foto zie je hem NOG beter
Is dit nou geen mooie hondenmand? Ik vind hem prachtig en hij zou ook gewoon prachtig staan hier en de hond zou er vast heerlijk in slapen en ik wil hem, ik wil hem en ik zou hem allang en breed gekocht hebben als ie niet zo belachelijk duur was (659 euro) en mijn lief niet al tig keer gezegd zou hebben dat dat een belachelijke prijs is voor een hondenmand maar ja ik wil hem nog steeds.
KLIK hier even kan je alle moois zien wat ze hebben en je kan het gewoon per internet bestellen , wordt thuisbezorgd, je hoeft er geeneens voor naar de winkel of mee te sjouwen.. jaha ik weet het ik zie alle voordelen en niet de nadelen schat
Het is gewoon een veel mooier ding dan dat vieze vergrijsde rieten geval wat hier nu in de woonkamer staat .
Hij is mooi toch dames? toch? en echt een aanwinst voor mijn woonkamer toch dames??
De titel heeft niets te maken met de film die je hier ziet maar is om haar te steunen , lees het verhaal maar bij haar dus over het hoe en waarom.
Het nieuws van Nederland meneer mocht u dit lezen: hoeft niet te bellen hoor, ik ga toch niet luisteren en meteen ophangen, heb geen zin en geen tijd voor dat soort onzin. Neem een volkstuintje , of ga op breicursus , of ga onderstaande film kijken bent u even zoet. Dag meneer van Het nieuws van Nederland.
Prachtige film nu op DVD .
Ik heb ook nog deze film gezien op aanraden van haar en dat is ook beslist een leuke film en het kijken waard.
klik even op bovenstaande link kan je het dansje alvast leren...
Namibië even op klikken voor grote foto
Kinderen van de Farm die dus de hele dag lekker door het zand woelen en echt mega smerig zijn maar dolgelukkig.
LandschappenSpeciaal voor Door dan een blogje over Namibië .
Ze vroeg me wat ik heb met Namibië , nou dat kan ik wel uitleggen.
Ten eerste heb ik al sinds ever iets met donkere mensen , ik weet niet wat dat is maar zolang ik een fototoestel heb fotografeer ik al donkere kinderen, ik was vast donker in mijn vorige leven dat moet het zijn, zoiets.
Dan is mijn pa denk ik zo'n 20 jaar geleden naar Namibië geweest en verliefd geworden op het land, de mensen, de natuur.
15 jaar geleden heeft ie daar een farm gekocht met 3 vrienden zo groot als de provincie Utrecht.
Om de maand is hij een maand in Namibie (nu even niet vanwege dat mijn moeder ziek is) . Hij heeft veel met het land en de mensen daar en heeft er ook al een school gebouwd en opgericht.
En toen ik dan eindelijk eens naar Namibië ging was ik ook meteen in love.
Wat een land !
Ik vind het ook heel moeilijk te omschrijven wat dit land zo speciaal maakt , je moet het gewoon met eigen ogen gezien hebben.
Met G en mijn pa hebben we in 2 weken tijd het halve land doorkruist (het hele land is niet te doen hoor, het is immens en je heb er natuurlijk geen autosnelwegen dus het gaat allemaal ook wat langzamer natuurlijk over zandwegen)
Ik zou dan ook iedereen aanraden er een keer naartoe te gaan en liefst voordat het veranderd in een grote toeristische attractie.
Je ziet prachtige dingen echt waar, landschappen waar je gewoon niet meer weg wil waar je spontaan kan janken zo mooi, dieren die je hier alleen maar in de dierentuin tegenkomt .
Maar er zijn natuurlijk ook minder leuke dingen en dat is de armoede , de vele kinderen die geen ouders hebben omdat hele generaties zijn gestorven aan aids.
Ook daar heb ik vaak een traan moeten laten.
Toch zijn de mensen er blij, lopen kinderen midden in the middle of nowhere die in lemen hutjes slapen, op het zand, er soms smetteloos bij, ik heb me vaak afgevraagd hoe dat kon?
Maar ja je hebt er ook die er niet uitzien hoor.
Ik ben in ieder geval gesmolten voor elk kind daar , smerig of schoon maakt niet uit en eentje in het bijzonder, onderstaand meisje (kijk hoe schoon ze is daar in de bush bush), 7 jaar maar zo klein nog (als een 4 jarige) : moeder gestorven aan aids , vader vertrokken en groeit op in de bush bush bij oma in een lemen hutje, oma heeft staar is bijna blind en zorgt in haar uppie voor 12 kinderen. Dit poppenwagentje had ik meegenomen voor haar en nog meer speelgoed voor de andere kinderen evenals heel veel rijst, meel en eten voor de komende maand. Het liefst had ik haar meegenomen want daar gaat ze dood, ze heeft aids en medicijnen krijg je alleen maar als je elke dag naar het ziekenhuis gaat om ze daar in te nemen (anders verkopen ze ze of nemen ze niet) en dat kon dit meisje echt niet dan moet ze een dag lopen elke dag en dat gaat natuurlijk niet. Toen ik pa een foto van zijn dochter liet zien die hij al zeven jaar niet had gezien , keek hij en lachte maar dat was het dan, geen enkele emotie niets. Ik mocht haar zo meenemen het deed hem niks. Dan zie je dat het toch een hele andere mentaliteit is dan hier.
Ze is echt zoooo lief...een schatje.Ik en de kids , allemaal had ik ze graag meegenomen.
Mensen:
Zijn ze niet om op te vreten:
Madonna's adoptie is definitief goedgekeurd.
Tja ik ben blij voor Madonna, blij voor dat meisje die nu een toekomst krijgt, alhoewel ik daar wel mijn bedenkingen bij heb want we hebben het hier wel over Madonna en op de een of andere manier zie ik haar gewoon niet echt als een moeder die elke avond gezellig bij de kids zit maar ik kan me vergissen natuurlijk!
Maar ik vind het zo zuur voor die ouders die allemaal al twee, drie soms vier of vijf jaar bezig zijn met een adoptieprocedure , die ongewild kinderloos zijn en massaal te horen krijgen dat de kans op een kindje gering is omdat er teveel aanvragen zijn en dat veel adoptiebureaus een stop hebben , je komt er geeneens meer op een wachtlijst sinds 2 jaar.
Dat vind ik zo zuur. En ik ken er een paar want wij hebben ook die hele adoptieprocedure doorgelopen G en ik dus die kinderloze stellen heb ik mogen ontmoeten .
Dus tja ik heb er wel een dubbel gevoel bij of dit allemaal wel zo maar moet kunnen en zo eerlijk is en hoe oprecht die sterren zijn in de adoptie , is het een echte wens of gewoon een modegrill?
En dan Yolanthe die in een interview in de Viva even verteld dat Jan er een einde aan heeft gemaakt en dat zij hoopte dat dat een bevlieging zou zijn en hij er op terug zou komen. Ja hoor eens, loop ik al weken te schelden op Yolanthe, is Jan de boosdoener, voortaan graag wat eerder melden graag scheelt bakken met energie verspillen hier in NL en aan allerlei artikelen in kranten, bladen, blogs. Dan hadden we meteen kunnen schreeuwen dat Jan een klootzak is !
Enne heel normaal hoor Yolanthe dat je dan meteen met een kabouter gaat staan bekken in een parkeergarage zou ik ook doen als ik hoopte dat mijn vent terug zou komen...
En dan het regionale nieuws:
Op Harderwiek kunnen we lezen hoe eerlijk, gezellig en betrouwbaar het eerste vaatje haring hier is geveild . Op zulk nieuws kan ik alleen maar even reageren want het is toch in en in triest dat bij zoiets als het simpel veilen van een vaatje haring nog sprake is van een soort van vriendjespolitiek , ongelooflijk maar gezellig dat het was....
En dan de hockeyclub ook daar gaat de selectie er heel eerlijk aan toe en worden kinderen die niet zo goed kunnen hockeyen geselecteerd omdat pa of ma of beide zo gezellig zijn en er zo bij horen en helaas word niet in alle gevallen gekeken naar de prestaties van het kind.
En als het kind dan wel geselecteerd wordt dan word ie niet op de plek gezet waar ie goed is zodat ie zich kan bewijzen neehee dan zetten we hem gewoon heeeeel ergens anders en baalt het kind en is doodongelukkig omdat ie niet echt heeft kunnen laten zien wat ie kan .
En een team uit elkaar rukken ten behoeve van selecties, we hebben het hier over kinderen die al jaren samen spelen, gaat het hier nu om het plezier in de sport of alleen om presteren?
En dit zijn dan volwassenen hè die dit allemaal zo bedenken...waardeloos vind ik het.
Oh en P en P ik ga ervan uit dat jullie er wel weer voor zorgen dat dit naar de juiste personen toe gaat? Stelletje kiftkippen.
Hele dag is een grote race tegen de klok geweest vanaf 10 uur.
Om 11 uur moest ik in A'dam zijn, files, en toen kon ik het niet vinden.
Of nee de NAVIGATIE kon het niet vinden.
Enfin na een tijdje dan toch eindelijk daar was ik er.
Om half 1 was ik er weer weg en toen dacht ik : ik ga nog even naar Vovnjau
Dat is DE dierenzaak van A'dam .
En daar kon ik natuurlijk niet na 5 minuten weer buiten staan want ik was op zoek naar een hele blitse , uber blitse riem voor onze Bettie.
En die heb ik gevonden...een hele sjieke voor de zomer .
Verder hadden ze echt PRACHTIGE hondenmanden, nou ja het waren meer fauteuils, hele strakke , meer een loveseat vierkant model .
In leer, in koeienhuid zwart of echt een zwart-wit gevlekte, o wat zijn die dingen mooi.....
Beetje prijzig maar ik denk er nog steeds aan hoe gaaf dat ding hier niet zou staan....
De mooiste dierenspullen vind je hier en het merk Dogs Department waar ik helemaal weg van ben hebben ze ook.
Topkwaliteit.
Eenmaal weer hier in Hwijk snel naar de tafelboer om nog even de tafel door te nemen en toen racen met mijn lief naar de AH om weer een volle kar eten/drank/ijs/koekjes/chips/groenten mee naar huis te slepen.
En dan krijg je tig keer telefoon .
"Mam, wanneer kom je nou, we hebben honger, moeten eten...."
Ik en mijn lief krijgen daar de kriebels van en antwoorden dan:
"Het personeel komt eraan hoor, we gaan uwe koninklijke hoogheid haar maaltijd voorbereiden zodra we de 6 tassen boodschappen hebben opgeruimd...
At your service.."
De tafel van 4 meter die ik in december besteld had bij Hamilton House (ik gooi er maar eens even wat reclame tegen aan) en die al 2 maanden te laat geleverd werd, kwam vandaag.
Tenminste hij kwam wel, alleen was het NIET de goede tafel.
De kleur was niet goed, ik had bovenstaande kleur en de linkerpoot besteld (helemaal links aan de rand) en kreeg een kruispoot (helemaal rechts) en een grijsgroene kleur.
De poten waren dus niet de bestelde poten.
En de bankjes die ik bij de tafel had besteld waren ook niet de goede kleur.
Eigenlijk was er dus niks goed aan , aan die tafel, waar ze al 2 maanden mee bezig waren.
Als ik een picknicktafel had gewild had ik die wel besteld maar dat had ik dus NIET besteld.
En in die vrachtwagen stond een picknicktafel in een afgrijselijke kleur !
Ik wacht al 2 maanden op die tafel.
Was blij dat ik vandaag dan eindelijk mijn huis kon afmaken.
Helemaal klaar stond ik om de finishing touch aan te brengen.
Niet dus.
De transportmannen waren niet blij, dat ding moest met 4 man met veel moeite in de vrachtwagen getild worden die ochtend en nu moest ie er dus weer uit, thuis bij hun , niet hier.
Ik was niet blij, en dan zeg ik het HEEL netjes. want ik ben gewoon pissed, totaal over de rooie, woedend, kook, de stoom komt uit mijn oren, het schuim uit mijn mond
De mevrouw van Hamilton House , ik vermoedt de eigenaresse, had ik al 2 maanden steeds weer aan de lijn gehad want ik was natuurlijk al not amused dat ze 2 maanden vertraging had.
Dus had ik besloten haar gewoon elke week te bellen tot ze me WEL kon zeggen wanneer die tafel kwam.
Het was niet zo dat ik niet op tijd besteld had natuurlijk, als je in december 2008 besteld mag je toch hopen je meubels rond april 2009 te kunnen verwachten niet?
Nee dus, mevrouw had een KLEINE vertraging zei ze ik noem dat niet een kleine vertraging maar een MEGA vertraging
Nu denk je dat moet je toch op kunnen lossen... maar geloof me, met die mevrouw valt niet te praten.
Die heeft een COM-MU-NI-CA-TIE-PRO-BLEEM.
Wat een takkewijf &^#%$@%^*&#(&^%$%^&
En ik raad dan ook iedereen aan NOOIT , luister goed, NOOIT iets te bestellen daar.
Dat komt gewoon niet goed, geloof me.
Je krijgt het veel te laat en als het komt is het niet het bestelde.
Ik heb nu Te Boveldt in Harderwijk maar gebeld die hebben hier het bureau en de keukentafel gemaakt en geleverd en die zijn prima.
Hun service was helemaal top, toen bleek dat de keukentafel vlekte, hebben ze dat netjes opgelost.
En die dame daar wil ik NOOIT meer mee hoeven communiceren.
DAG trut mevrouw Hamilton House !!!!
U krijgt wel nog een medaille van me: voor slechtste bedrijf van het jaar 2008-2009 !
Die stuur ik u toe maar moet u wel even op wachten hoor, we hebben een kleine vertraging...
Nyah 2 maanden in ziekenhuis Maastricht
Ik ben oude foto's aan het inscannen en vandaar:
Acht jaar geleden werd mijn jongste dochter geboren na wat men noemt een stortbevalling.Dat wil zeggen ik werd wakker in de nacht, mijn vliezen braken en toen ik in het ziekenhuis aankwam kreeg ik 1 wee die een 40 minuten duurde en toen was ze er ineens.
Geen tijd om na te denken , geen tijd om bij te komen tussen de weeën , ik had na 10 minuten zoiets van en nu die ruggeprik erin maar ja daar was geen tijd meer voor of course, na 20 minuten dacht ik , man ik moet persen dit kan toch niet? nee, kon ook niet ik had 8 centimeter en toen ik na 35 minuten puffen dacht ik ga je nu vermoorden als ik niet mag persen, kon ik beginnen. Mijn zusje kwam net op tijd binnen , ik perste 1x en ze schoot als een raket eruit , nog net konden ze haar opvangen (buikspieren dames buikspieren). De gynaecoloog die op een stoel voor het bed zat , meneer had nog geen vinger uitgestoken zat alleen maar op de stoel en zei toen ik begon te persen "o die gaat inscheuren" en bedankt *zak dat je het even meld, kreeg een paar liter vruchtwater midden in zijn gezicht (meteen gestraft , thank you lord).
Daar was ze dan Nyah, die hele kleine fijne Nyah, wat was ze klein en fijntjes en wat was ik blij, huilen samen met mijn zusje , wat was het speciaal dat ze erbij was mijn zus , zonder haar had ik dit niet gered , het was een korte maar heftige bevalling.
Twee maanden later zou Nyah gedoopt worden . De donderdag voor de doop moest ze nog even haar inentingen hebben. Zo gezegd zo gedaan. Een paar uur later lag ze in bed te slapen.
Ik zei tegen mijn moeder die toen bij mij was: Ik vertrouw het niet, ga even kijken bij haar en trof een blauw kindje aan wat niet meer ademde.
De wereld stond stil.
Ik pakte haar op , schudde een beetje , ze ademde een keer en viel weer weg, blauw.
Naar beneden, ik riep naar mijn moeder "bel de dr ze ademt niet meer".
Ik was zo akelig rustig aan de buitenkant dacht alleen maar ik moet rustig blijven dit gebeurt niet , mijn kind gaat niet dood. Van de buitenkant rustig , van binnen een strijdveld van gedachtes en dingen die je denkt maar niet wil zeggen en niet voor mogelijk wil houden en een gevecht, een constant gevecht van binnen om niet door te draaien.
Op zo'n moment vind je de telefoon niet, dr gebeld hij zou meteen komen, was in de buurt.
Ik bleef maar zachtjes schudden met mijn kind en telkens als ik schudde ademde ze 1x en viel dan weer weg, blauw en slap was ze.
Het gezicht van mijn moeder op dat moment vergeet ik nooit meer toen we bij het raam stonden te wachten op de dr (doodsbang was ze en ze huilde) , ik met mijn slappe blauwe dochtertje in mijn armen en mijn oudste zoon die haar voetje vasthield en aan me vroeg "mama gaat ze dood?"
Ik zei niets, wat moest ik zeggen, ik wist het zelf niet, ik dacht zometeen moet ik een doopfeest afzeggen en kan ik een begrafenis gaan regelen maar dezelfde seconde denk je nee tuurlijk niet, mijn kind gaat niet dood, dit gaat mij niet gebeuren, niet vandaag.
De dr was er na misschien 4 minuten maar het leken uren. Hij kwam, onderzocht en belde meteen het ziekenhuis terwijl hij mij zei: in de auto nu en naar het ziekenhuis (ambulance zou er langer over doen zei hij) en verwittigde het ziekenhuis dat ze me buiten moesten opvangen dat ik eraan kwam.
Mijn moeder bleef bij mijn 2 oudsten , ze huilde toen ik ging, die bange blik, ik kan het me nog zo voor de geest halen.
Ik woonde misschien 5 minuten rijden van het ziekenhuis maar ik heb er maar 2 minuten over gedaan denk ik, ik reed echt als een gek en bleef maar kijken naar dat kleine tere blauwe meisje naast me in de maxi cosy en het hele gebeuren was net een film, alleen dan in slowmotion, op zo'n moment staat de wereld echt stil, jij beweegt maar alles lijkt echt in slowmotion te gaan en je focust je maar op 1 ding en dat is je kind.
Aangekomen in het ziekenhuis werd er meteen een pijnprikkel gegeven en daar reageerde ze op maar viel weer weg. Na 10 minuten had ik weer een roze baby, ik week niet van haar zijde en het drong gewoon nog steeds niet echt door, na 2 dagen ziekenhuis Weert werd ze naar Maastricht gebracht en lag die kleine schat van me daar aan allerlei slangen op de intensive care. Vele onderzoeken later bleek het een baby met aanleg voor wiegendood te zijn en een reactie op de DKTP prik. Ik heb toen 2 weken doorgebracht in het ziekenhuis dag en nacht bij mijn kind die aan een machine lag die een alarm gaf als ze stopte met ademhalen, ik durfde en wilde niet naar huis bang als ik was dat de verpleegsters het misschien niet zouden horen als dat verdomde alarm zou gaan. We mochten naar huis met een hart en ademhalingskastje wat ze een jaar gedragen heeft en na een spoedcursus reanimeren voor baby's , just in case...
Twee jaar geleden dezelfde dochter ging de eerste dag rondjes fietsen om onze stacaravan in Frankrijk , elke 3 minuten kwam ze voorbij gefietst met Febe, lachen gieren brullen.
Totdat Febe ineens naast me stond en zei dat Nyah weg was. Weg? Jullie waren toch samen ?
Ja maar ze fietste de andere kant op en toen ineens was ze weg.......
Hart in mijn keel, zenuwen ten top, zoeken, zoeken op een camping met 2000 stacaravans is zoeken naar een speld in een hooiberg. Ik dacht de hele tijd aan het verhaal van Maddie Mc Cann die was net ontvoerd uit haar bed in Portugal. Je rent als een kip zonder kop over een camping en denkt alleen maar mijn kind, waar is mijn kind en waarom gaan die mensen gewoon door met hun leven ?? MIJN KIND IS WEG !!!
Dat gevoel van 6 jaar eerder was er in 1 klap weer, mijn meisje........
Na een dik uur was ze terug, ze was naar de receptie gebracht door een mevrouw (nooit met vreemde mensen mee gaan , hoe vaak ik dat niet gezegd heb; toch gedaan ) die had gezien dat ze was verdwaald . Ik jankte tranen met tuiten toen ik haar had gevonden en bedacht me , hier zitten nog tranen bij van zes jaar eerder toen je je zo groot hield al die tijd en alleen maar bezig was met alert zijn.
Een ding weet ik wel : altijd naar je instinct luisteren.
En ik moet wel een hele goede beschermengel hebben...*vette knipoog naar boven en een hele grote dank je wel*
Mijn meisje is inmiddels 8 een stralende spontane opgewekte meid .
Nyah nu.
2007 toen ze nog gewoon plat was....
Ik had drie kinderen, drie schattige kindertjes.
Ik had drie kinderen, drie schattige kindertjes.
Drie van die kleine schattige kaboutertjes die alles zo lief en leuk vonden aan mama.
Die de hele dag knuffeltjes wilden en kietelsessies, die het uitgilden van plezier en ook heel erg zielig konden kijken en huilen als ze au hadden gedaan.
Van die kindertjes die geen baby meer zijn maar wel het babyvet nog hebben. De middelste was een kleine dondersteen met een hele dikke bos haar die elke kapper gek maakte , een kleine schattige eigenwijze kleine drol.
En nu komen er ineens 2 dingen uit mijn dochter , 2 van die bobbels, terug jullie , wegwezen , veel te vroeg, waar is dat lieve schattige kleine meisje met dat babyvet gebleven?
Ik wil dat meisje terug die ik altijd na het bad in haar billen beet en dan gilde ik "wat een lekkere billen die ga ik opeten" en dan gilde zij nog harder en lachte zo hard dat ik er spontaan dan ook weer een lachbui van kreeg, dat kleine meisje die naar Zwitsal rook de hele dag, die van die leuke schattige kleertjes aan had.
Zo heb je een kleuter en zo heb je een meid die een BH aan heeft, die het liefst (mag niet ho even ze is 11) met make'up op naar school gaat, die hakken wil, die laatst vroeg mag ik naar de disco, die echte parfum op doet (Zwitsal is zo kinderachtig) , die smst als ze op de wc zit en het papier is op naar alle !!! gezinsleden of ze even een nieuwe rol kunnen brengen, die opruimen uit haar woordenboek heeft geschrapt , die douchen echt zo dom vind: elke dag is HE-LE-MAAL niet nodig, die een piercing wil maakt niet uit waar als er maar ergens een piercing zit, die als het dan niet mag de piercing dan maar een tattoo neemt, die elke dag een nieuwe sport bedenkt die ze wil doen, die ook elke week een nieuw instrument wil leren, die de pianolerares zo ver krijgt dat ze ipv pianoles gitaarles krijgt, trompetles na 2 maanden toch niet zo leuk vond als ze dacht, die zulke lange benen en armen heeft dat het slungelig overkomt, die schreeuwt dat ik een STOMME OUDERWETSE moeder ben die NIKS begrijpt, die haar eerste BH heeft gekocht, helemaal zelf, in haar eentje bij de HEMA, die een nieuw kapsel wil, die vast soon ongesteld gaat worden, die ons dan helemaal gek gaat maken denken wij , die voor het eerst naar het zwembad ging en meteen verkering had met een volgens haar jongere zusje Amerikaan maar het bleek een Marokkaan te zijn, die last heeft van plotselinge doofheid als we nee zeggen , die haar broer tot wanhoop drijft, die bang is in het donker, die van zoet zoeter zoetst houdt en alles wat groen is maar smerig vindt, die elke dag om een ijs vraagt, die ook heel erg lief kan zijn en je kan helpen als ze er zin in heeft.
Die dochter waar die 2 dingen uitgroeien dat is me toch portret maar wel een MOOI portret en een portret waar ik zielsveel van hou maar die me ook tot waanzin kan drijven!
Help mijn dochter heeft een BH.
Ik zat in bad en had weer een geweldig blogje klaar (in gedachten) maar ja zoals ik al zei was het weg toen ik eruit kwam dus wat ik hier nu moet schrijven?
Ik weet het gewoon niet.
Ik kan schrijven dat ik vannacht naar de wc ging en de deur die ik open had gelaten van de badkamer dicht was, wat ik creepy vond want ik was heus de enige die nog in die badkamer was geweest.
Of dat ik daarna een uur wakker lag, te malen hoe dat nou kon en ik een rare geur rook en nee dat was niet manlief naast me die een scheet had gelaten.
Of dat ik vanochtend toen ik eruit moest om half 8 pas echt lekker sliep en ik dat zo verschrikkelijk irritant vind dat ik het meest lekker slaap tegen de ochtend, tegen de tijd dat ik eruit moet.
Of ik kan natuurlijk schrijven dat ik EINDELIJK eens ben begonnen in het boek Weg Van Lila van Patrick van Rijn en dat ik zijn tweede boek ook al heb klaarliggen Vaderstad om er meteen achteraan te lezen, iedereen heeft die boeken al gelezen, ik niet.
Of ik kan schrijven dat ik in hoofdstuk 1 al bijna was afgehaakt omdat het nogal KUT TRUT GEIL taal was en ik daar nooit zoveel mee heb, in een boek dan hè in bed met mijn lief is dat natuurlijk wat anders maar toch heb doorgelezen en er nu toch behoorlijk in zit . in het boek
Ik kan ook schrijven dat onze Max naar een vriendin is verhuisd zaterdag met een hele grote tuin hier vlakbij waar ie zich helemaal kan uitleven omdat het hier gewoon niet ging met Bettie, Max is een hond die veel beweging nodig heeft en buiten moet zijn en hier in het centrum van de stad en binnen was gewoon niet goed, we zullen hem missen maar kunnen hem altijd zien. Bettie is blij want die werd er helemaal gek van van die grote lubbes die steeds maar bovenop haar zat en haar geen seconde rust meer gunde.
Of dat ik helemaal blij ben met de vijgenboom , zo blij als een nylonfetisjist in een pantywinkel.
Of dat mijn zoon en die van G ook nog eens zaterdag kampioen zijn geworden met hockey.
Of dat ik zondag gisteren eindelijk het berghok eens heb opgeruimd en dat nu helemaal mooi schoon is en ik er weer in kan lopen, hoe fijn is dat.
Of dat dat ook echt het enige is geweest wat ik gedaan heb want de rest van de dag heb ik gewoon helemaal niks nuttigs gedaan alleen maar geluierd maar mensen wat was dat lekker.
Of ik zou kunnen vertellen dat ik het nog steeds heel erg koud vind en ik gewoon toe ben aan warmte.
Of dat ik niet op vakantie ga deze zomer maar nu toch al weer hevig aan het twijfelen ben en toch maar aan het zoeken ben naar iets leuks, iets warms, iets Frans want ik mis dat land zo na er al 2 jaar niet meer te zijn geweest.
Ja dat zou ik allemaal kunnen opschrijven en er een leuk blogje aanwijden maar de inspiratie is er niet , weggespoeld met het badwater.
Mijn zoon is kampioen geworden zaterdag met hockey.
Meneer staat rechts in het witte shirt want fashion als ie is, rent ie zich meteen omkleden na de wedstrijd want wil er altijd leuk bijlopen natuurlijk ;)
Jammer dat het hele team weer uit elkaar gerukt wordt omdat er selecties gedaan worden , die ook heel eerlijk gedaan worden er is absoluut geen sprake van vriendjespolitiek *kucht nu heel hard*
klik op de foto en je vergroot hem.
Before you find your prince, you have to kiss a lot of frogs
Bovenstaande vond mijn lief de meest onzinvolle aankoop ever maar ik deed het lekker toch: een deurstopper. Gewoon een zakje met zand maar wel een MOOI zakje met zand.
Hij vond het werkelijk belachelijk en vroeg of ik serieus was in de winkel toen ik het ding vastpakte, ik moest en zou er een foto van maken en het moest hier op de blog want zoiets onnuttigs moest perse even aandacht aan worden besteedt , dus bij deze. Ik snap het niet en hoop stiekem jullie ook niet wat hier nou zo onnuttig aan is want het is volgens mij juist een heel nuttig ding wat er dan ook nog eens leuk uitziet en waar je je teen niet aan openhaalt. (hier is over nagedacht )
Beter dan iets anders voor de deur schuiven als je hem een keer open moet laten staan voor het een of ander toch? Dit ziet er toch prachtig uit dames? Ik ben gewoon erg blij met mijn zakje.
En we hebben onze binnenplaats opgeleukt met een vijgenboom. Ik ging op pad voor een olijvenboom en kwam met een vijgenboom thuis , ach niets zo veranderlijk als een mens natuurlijk ...
Nou ja ik kwam er ook niet echt mee thuis het ding moest bezorgd worden, erna moesten er nog een paar mannen hier in de buurt gecharterd worden want het boompje weegt maar liefst een 350 kilo dus die til je niet even in het potje zeg maar. Die vijf sterke mannen waren me toch ook een partij aan het kreunen en steunen , ik kreeg er spontaan de slappe lach van. Maar hij zit er in hoor, de boom. Meteen maar een groot potje gekocht waar ie in kan blijven staan de komende jaren (dames naar de BOOM kijken aub, dat lekkere ding ernaast daar gaat deze blog niet over , AANDACHT hallo hiero kijken : focussen aub).
Is het geen beauty die boom? Hij is 80 jaar oud , vorig jaar helemaal kaal gesnoeid en deze takken zijn nu van een jaar maar dat word dus nog veel groter .....Mooi is ie hè, de: BOOM . (dames !!!! hij is van mij : AF)
Woensdag was het zover ik kon naar de reumatoloog.
Half 9 moest ik er zijn, eerst een intake gesprek over hoe en wat , bloedresultaten werden bekeken, en toen zei de man ga maar even naar de onderzoekskamer, kleed je maar uit en dan kom ik eraan.
Nou en toen was ik me toch een partij opgelucht dat ik na het bad een helder moment had en niet op de automatische piloot een string uit de kast had gegraaid maar een echte onderbroek ergens onder uit de la had opgevist (ik voelde hem al aankomen).
De man komt en zegt oké ga eens met je rug naar me toe staan en raak met je handen de grond aan kon ie even naar mijn wervelkolom kijken, (die is zo prachtig nl de man kon er geen genoeg van krijgen).
En dat deed ik in mijn fatsoenlijke onderbroek, je weet wel een onderbroek waar je volgens je moeder mee in het ziekenhuis kan belanden zonder je ogen uit je kop te schamen , zo'n onderbroek. Die heb ik er 2 van liggen voor dit soort gevallen zeg maar of voor als ik ooit naar het ziekenhuis moet.
(En blij dat ik was dat ik die string niet aan had toen ik daar gebukt stond!)
Want van mijn moeder moet je altijd denken voordat je je aankleedt 's ochtends: " stel dat ik een ongeluk krijg en ik kom in het ziekenhuis dan wil je geen gaten in je sokken of ondergoed dan moet het wel een matchend setje zijn en geen 2 verschillende sokken natuurlijk".
Van kleins af aan werd dat er ingepeperd , ik denk er nooit bij na behalve als ik dan een afspraak heb bij arts/ziekenhuis of andere instanties waar je je uit moet kleden maar ik vergeet het ook nog wel eens en voel dan toch enige gene als ik daar in een kek stringetje voor een arts sta.
Maar dit keer dus niet en dat lucht zo ontzettend op mensen.
Dat was ook het enige wat opluchtte want ik ben geen stap verder, ik mocht opnieuw allerlei bloedtesten laten doen en röntgenfoto's van enkels , bekken en nek .
En dan mag je over V I E R weken terugkomen , ja echt , V I E R weken sssstttt.
Vannacht hoorde ik iets in de badkamer, oude huizen hè?
Kijk maar even , scary hoor!!!
Abonneren op:
Posts (Atom)
