Laatste avond op de camping,optredens, Levi en Nino doen een sketch , Kyla een dansje op Shakira en Fee en Nyah een dansoptreden. Tot slot nog even met Deborah van de T-co club op de foto, alle kids waren droevig dat we naar huis gingen en willen allemaal terug volgend jaar...wie weet.
Na St Guilhem zijn we naar St martin le Londres gegaan naar Severine en Chris waar we heerlijke Tomates farcie et Courgettes en gratin hebben gegeten met Peche Melba als dessert.
De jongens hebben met de jongens uit de wijk van Mathias gemountainbiked, met 45 km per uur de berg af.... De meisjes hebben in de groententuin van Chris courgettes afgesneden en tomaten geplukt.
De Tico club
Nyah met Mimi
Dikke vriendinnen Febe en Nyah
We hebben niet alleen een strakke dagindeling met alle activiteiten van de kinderen maar we hebben ook nog veel bezoek van familie en vrienden.
Eigenlijk hebben we 4x per week wel bezoek , die komen dan in de vroege middag en gaan laat in de avond weg. Dus veel tijd voor onszelf hebben we niet. Normaal gesproken zou ik dit vreselijk vinden maar ik heb ze allemaal een jaar niet meer gezien en dus is het gewoon weer erg leuk om iedereen te zien . Ik heb hier tenslotte 12 jaar gewoond in Frankrijk en dit blijft toch een beetje mijn tweede thuis. Gelukkig is het met de Franse taal na 12 jaar net als met het fietsen……je verleerd het nooit.
Gisteren was Severine er met haar partner en haar zoon Mathias 9 jaar , hij is enig kind, nog wel tenminste want Severine is 6 maanden zwanger. Hij is vorige week ook al geweest en zou het liefste de hele week bij onze jongens blijven want hij vind het geweldig zoveel kinderen in 1 gezin en voelt zich helemaal thuis met onze jongens ondanks het feit dat alleen Yoni Frans praat. Morgen gaan we naar St Martin de Londres waar ze wonen en meteen naar St Guilhem le Desert (een schitterend dorpje) om de kids toch nog een beetje cultuur bij te brengen deze vakantie.
Vandaag was mijn ex schoonmoeder bij ons, het contact met haar is altijd goed gebleven, en als we in Frankrijk zijn of zij in Nederland zien we elkaar nog steeds. Kinderen waren blij Mimi weer te zien en Mimi was blij de kinderen weer te zien , het zijn tenslotte haar enige kleinkinderen want Laurent is enig kind.
Vrijdag gaan we alweer alles inpakken en klaar maken voor vertrek , de 2 weken zijn omgevlogen…….en niemand heeft echt zin om te gaan. Vakanties zijn altijd te kort.
Weer een jaar wachten voordat we weer heerlijk hier op de camping kunnen zijn……zelfs ik ben de stacaravan nog niet zat……..alles went schijnbaar.
Toen ik dat laatst aan de kids vertelde wilden ze er meteen allemaal naar toe ( het is hier maar 5 km vandaan) , het probleem is dat de jongens dit wel interessant vinden maar om de verkeerde redenen vrees ik, die willen nl alleen maar naakte vrouwen kijken en moeten al lachen als ze er aan denken. Toen we vertelde dat ze dan zelf ook naakt moeten werd de animo al minder maar al snel hadden ze bedacht dat ze dan gewoon een handdoek om hun middel konden doen omdat de nieuwsgierigheid blijkbaar toch groter is dan de schaamte.
Ik weet uit ervaring dat het je na een dag of 2 niet eens meer opvalt en je niet beter weet maar... ik ben de enige die ervaring heeft met het naturisme in ons gezin .
Na een week hebben we nu ook allemaal onze witte afdrukken in ons lijf staan dus volgend jaar misschien, dan maar meteen de 1e dag, kijken hoe onze `mannen´gaan reageren.
Wij hebben het heel fijn met elkaar en denken over zowat alles hetzelfde en houden van dezelfde dingen. We zijn gezelligheidsdieren en graag samen. Vaak hebben we aan een half woord genoeg om elkaar te begrijpen. We genieten beide van de kinderen maar net zo goed van onze weekenden samen en onze reizen. Reizen is een belangrijk deel van ons en we kunnen echt genieten van een stedentrip en of een nieuw land samen ontdekken.
Mijn ex schoonmoeder (moeder van Laurent) was laatst op bezoek hier bij ons op de camping en na een dag met ons te hebben doorgebracht hadden we het over relaties etc. Ze zei: ‘als ik jullie zo zie is de liefde wel heel erg groot ook omdat 7 kinderen echt een heleboel is en alle tegenwerking en jaloezie die jullie hebben en gehad hebben is niet makkelijk, dan moet je echt wel veel van elkaar houden wil je dat allemaal zo doorstaan en zo close zijn’. En daar heeft ze wel gelijk in, dacht ik naderhand, daar denk je nooit zo bij na maar als iemand anders het dan benoemd…..
Wat wij hebben zit diep en is intens. Toen we elkaar tegen kwamen was het ook meteen goed, een gevoel van thuiskomen, zo van hèhè ben je daar eindelijk, daar heb ik nou mijn hele leven op gewacht, waar was je al die tijd?? We wisten meteen, wij blijven bij elkaar .
Geluk hebben noemt men dat want er zijn mensen die vinden het hun hele leven niet.
Zekerheid heb je nooit en je weet niet wat het leven je nog brengt maar nu is het goed en we kunnen alleen maar hopen dat dit zo blijft en ons best doen voor elkaar.
Hou van je, maatje van me!!!
Verder zijn we onbeschoft “rude” en lekker luidruchtig aanwezig.
De meeste hebben niet het geluk een snelle stofwisseling te hebben en zijn door hun dieet van chips/pizza with beer lekker stevig gebouwd, rimpels in overvloed door het teveel aan zon en sigaretten en zo rood als een kreeft na 3 dagen Mediterraanse kust.
Nou over wie zou ik het nou hebben?? Juist ja de Engelsen.
We zaten gisteren op een terrasje en mochten al deze schoonheden aanschouwen. Vriendlief verbaasde zich over zoveel vraatzucht en liters bier en maakte een foto toen ik een gesprek van een Frans echtpaar opving net achter ons:
Hij: ‘Mon dieu (mijn god) wat een vetzakken schat maak eens een foto die moeten we absoluut opsturen dit gelooft niemand. Schat ( tegen zijn dochter), kijk daarom wil ik nou dat je groente eet want zo wordt je nou van friet en pizza.’
Ik draai me om en zeg: ‘Ik geloof dat jullie hetzelfde aan het fotograferen zijn’.
Hij: ‘Ja wie kijkt er nog naar Max (de muis van de camping) als je zo’n olifant voor je hebt staan’.
Dit klinkt erg oneerbiedig en is het ook wel, maar ik snap ook niet dat je zo vooraan op een terras gaat zitten en 3 bakken friet , 2 pizza’s de man eet (zeer onsmakelijk en met open mond kauwende, af en toe een boer latend want tja die lucht van gulzig eten moet ergens heen) en dan ook nog een paar halve liter glazen bier op de tafel ernaast zet . Het is daar nl geen eetterras en ze hadden die pizza’s/chips zelf meegenomen.
Gelukkig hadden wij al gegeten want de honger vergaat je.
“Niemand weet, niemand weet….♪…♪♪
We hebben ook al de hele week maar 1 liedje in ons hoofd en dat is :
Niemand weet
Niemand weet
Dat ik Repelsteeltje heet (2x)
10 bavianen met een rode reet
maken vieze vlekken op het tafelkleed
Niemand weet
Niemand weet
Dat ik Repelsteeltje heet(2x)
Zelfs mijn moeder laat wel eens een scheet
Dat is niet zo gek als je weet wat ze eet
Niemand weet
Niemand weet
Dat ik Repelsteeltje heet(2x)
Drie Italianen en een blonde Zweed
Staan al weken in de hitparade
Niemand weet
Niemand weet
Dat ik Repelsteeltje heet(2x)
En toen klonk uit de onderaardse spleet
Een verschrikkelijke wanhoopskreet
Niemand weet
Niemand weet
Dat ik Repelsteeltje heet (4x)
We zijn op een camping in Frankrijk waar van alles voor de kids georganiseerd wordt en het 'leuke' is de kids vinden het geweldig. Dus moeten we om half 10 ontbijten want de kleintjes moeten om 10.30 uur op de Tijgerclub zijn (voor 6 t/m 9 jarige) kids moeten ingesmeerd zijn, tas met water en pet bij hebben en je moet ze begeleiden naar de club om ze daar om 12.30 weer op te halen.
Om 11 uur moeten de oudste bij de Tico club zijn (voor 10 t/m 14 jarige, voor het gemak zijn de 9jarige van ons gezin maar even 10 deze zomer) die ook allemaal ingesmeerd moeten zijn en voorzien van water.
Dat geeft ons de tijd om dan de ontbijtzooi op te ruimen en bedjes op het zwembad te reserveren en als we opschieten net genoeg tijd om even een kop koffie te drinken.
De tijgerclub onder leiding van Anna en Deborah (2 leuke Nederlandse meiden) organiseert waterspellen, dansjes, verfwedstrijden en ga maar door, de Ticoclub athletiek, tennis, voetbalwedstrijden, manhunt, etc .
Dan om 12.30 gaan we met zijn allen naar het zwembad om daar met de kids te zwemmen, kaarten , dammen, scrabbelen, van de glijbanen te gaan en nog veel meer. De boeken die ik in grote getalen had meegenomen; daar heb ik er na 1 week nog niet 1 van gelezen.
Om 15.30 haastten we ons weer naar de caravan om daar snel weer iedereen gereed te krijgen voor de activiteiten van 16 tot 18 uur. Als je denkt nou dan heb je toch lekker de tijd om even uit te rusten of een boek te lezen dan heb je het mis , die 2 uur worden gebruikt om boodschappen te doen en eten te koken want als ze om 18 uur terug komen van de clubs sterven die 7 mondjes van de honger en ze willen om 20 uur weer klaar staan voor de show.
Dus van 18 uur tot 20 uur wordt er gegeten, gedoucht, aangekleed en dan om 20 tot 21 uur gaan we gezellig naar de show voor de allerkleinste, daar wordt elke dag hetzelfde dansje gedaan wat de kleintjes al helemaal uit hun hoofd kennen en vrolijk meedoen elke dag en nog optredens van de plaatselijke Max (de muis van de Camping) Om 21 uur de kleinste naar bed doen en dan wachten tot de oudste thuis komen om 22.30 uur. Wij zitten dan onder het genot van een roseetje heerlijk te scrabbelen of te kletsen om als iedereen dan uiteindelijk rond 23 uur in bed ligt eens heerlijk aan onszelf te denken, gaap, gaap. Welterusten. Gelukkig houden we van onze kinderen.....en gaan we lekker met zijn tweetjes nog 2 weken weg om uit te rusten!
Zij: Jee heb je alles in de auto gekregen? Hoe is je dat gelukt?
Hij: Het is niet gelukt hoor want er staan nog wat kinderen op de stoep....
sssshit die moeten ook nog mee. Kunnen we ze niet met de trein sturen?
Hij: Fronst wenkbrauwen en kijkt vreemd .......
Zij:Uh nee snap het, alleen met de trein kan niet als je 5 en 6 bent.
Moet die stofzuiger dan thuisblijven? Jee, op de camping zonder stofzuiger ik weet niet hoor...Kunnen we die fiets van jou niet thuislaten?
Oh ja dat is waar... niet handig als we gaan fietsen dat jij dan moet lopen, moeten wij steeds op je wachten....
Ja rustig maar ik ben een oplossing aan het bedenken....De tentjes kunnen we zonder?? Misschien echt back to basic voor de jongens? En lekker in de buitenlucht slapen?? Beetje regen worden ze hard van moeten ze in het leger ook.
Oke was maar een grapje!
Nou ik haal er wel wat uit maar die stofzuiger gaat mee hoor. Dat is wellicht het enige luxe die ik daar heb.
O ik zie het al hier kan hij nog wel tussen.....pfff gelukkig, zag me al zitten op de camping zonder stofzuiger........... ;)
Hij: zucht
Dit is een gesprek wat niet door Guido en mij is gevoerd maar het had het kunnen zijn.
Parents hold their children's hands a while and their hearts forever. (Proverb)
Falling in love is easy but staying in love is something very special. (Anon)
The trouble with children is that they're not returnable. (Quentin crisp)
Als ik zou willen dat je het begreep had ik het wel beter uitgelegd. (Johan Cruijf)
Deze is speciaal voor....degene waar die voor bedoeld is herkend zichzelf wel:
God schiep de aarde, God schiep het woud. God schiep ook jou, maar iedereen maakt wel eens een fout! (Ene John uit Weert)
Nog 1 dag en dan is het vakantie, joepie.... ahum. Ik voel het nog niet hoor dat 'Hoera het is vakantie gevoel'.... Ik zit tot over mijn oren in de rotzooi, overal staan tassen, liggen stapels (handdoeken, beddegoed, badlakens), in elke ruimte in dit huis staat een tas/krat/koffer of ligt er een stapel van iets. In de woonkamer liggen mijn o zo beroemde lijsten (ik kan heel goed lijstjes maken, alleen het afwerken ervan....) met things to do morgen en vrijdag, dingen die nog ingepakt moeten worden, boodschappenlijstjes, allerlaatste dingen lijstje, wat te doen voor vertrek lijstje, lijstje voor de oppas van het huis en de poezen, lijstje voor wat mee te nemen in de auto, lijstje voor overnachting onderweg, lijstje auto Guido en auto Ilse, voor elk kind een lijstje waar hij of zij aan moet denken etc etc. Tussen al die lijstjes door heb ik ook nog een agenda liggen waar ik voor vandaag ook nog 3 afspraken in heb staan en tussen die afspraken door moet ik die lijstjes afwerken en nog 8 bedden verschonen want niets zo lekker thuiskomen in een schoon huis en schone lakens......ik heb zo'n gevoel dat het wel eens heel erg laat zou kunnen worden vanavond. Zoals altijd vertrek ik weer moe op vakantie terwijl ik me ieder jaar voorneem het dit jaar eens heel anders te gaan doen en alles op tijd af te hebben zo'n 2 dagen van te voren bv zodat ik alleen nog maar hoef uit te rusten voordat ik voor 1400 km achter het stuur kruip. Waarom lukt dat toch telkens maar niet? Volgend jaar ga ik het echt anders doen.............


Ik krijg nogal wat reacties over mijn stukje flubberbuik en wiebeltieten. Voor degene die zich aangesproken voelt......als je je aangesproken voelt zal het wel zo zijn, anders voel je je niet aangesproken toch? Kan er niets aan doen dat men zich aangesproken voelt, helaas. Doe er wat aan, genoeg plastisch chirurgen in NL.

Ik ben zelfverzekerd , weet wat ik wil, heb een lekker leven, eigenlijk een heerlijk bestaan en dan toch zijn er af en toe dingen die gebeuren of dingen die mensen zeggen zodat je of ineens aan jezelf gaat twijfelen of door iets wat gezegd word ineens een rothumeur hebt. Vaak vraag ik me af waarom ik me toch iets aantrek van wat een ander zegt? Daar moet je boven staan ten aller tijden vind ik en het lukt me niet, daar kan ik zo van balen en boos worden op mezelf.
Het ligt er ook aan wie wat zegt want er zijn natuurlijk ook mensen waarbij het je ijskoud laat wat ze ook over je zeggen. Dat zijn meestal de mensen waar je niet van houdt en of geen enkel respect voor hebt, of mensen die je dommer acht dan jezelf.
En het ligt er maar aan, ben je moe? Moet je ongesteld worden? Of zijn er andere hormonale schommelingen die de kop op steken? Allemaal factoren die meespelen natuurlijk.
Gelukkig zijn er ook andere momenten waardoor je je ineens heel erg goed gaat voelen. Zoals laatst toen ik de douche uitkwam en een klein meisje die onverwacht binnenkwam tegen me zei: Goh jij hebt geen wiebeltieten en flubberbuik , mijn moeder heeft wel wiebeltieten en een flubberbuik. TOPDAG!!!! Helemaal TOP voelde ik me voor de rest van de week.
Gezellig even bij zus langs en haar nieuwe huis bewonderen, ze zijn flink bezig een grote boerderij te bouwen met paardenstallen, het was prachtig en nog niet eens af dus dat beloofd.
Wat ook zo heerlijk is, is om weer eens met iedereen plat te lullen (dialect). Niet: hoe is het? maar: whij esj?, die harde g is leuk maar ons dialect is toch ook wel heel erg gezellig en vertrouwd.
Guido verstaat nu alles gelukkig en moet nog steeds lachen om onze familie... onze familie schreeuwt, wij praten niet gewoon (schijnt) maar praten LUID!! Tja waar dat aan ligt? Misschien omdat mijn vader altijd aan 1 oor doof was?? Nu heeft ie een supersonisch gehoorapparaat en hoort alles weer (vooral wat ie niet moet horen). Ik weet het niet, maar ook tantes en ooms schreeuwen, eigenlijk iedereen wel. En hoe enthousiaster we zijn hoe harder het eraan toegaat.
Het was sowieso een gezellige boel in de stad , de jaarlijkse braderie , met overal muziek en kraampjes. De terrasjes zaten bomvol.
Weertenaren houden van feesten, de jaarlijkse carnaval, boerenbal, kermis, braderie, Weert swingt (muziekfeest) en zo kan ik nog wel even doorgaan. Alles is goed om er een speciale dag van te maken. We hebben natuurlijk ook de Weerter vlaaien die heerlijk zijn en met kerst hebben we de grootste kerststal van NL in onze Martinus kerk. En Sinterklaas is ook een paar weken gevestigd in Weert in Het huis van Sinterklaas , met de keuken waar de pepernoten worden gebakken, de inpakkamer, de testkamer waar al het speelgoed getest word, de slaapkamer van de Sint , de slaapkamer van luie Piet , de postkamer waar alle brieven van de kinderen aankomen, de zaal waar Sint de kinderen ontvangt, de vertelkamer waar de Pieten verhaaltjes vertellen aan de kinderen en natuurlijk de stal voor het paard van Sinterklaas.
Limburg is gezellig.........
HOUDOE !!
Al zijn vriendjes en zijn vriendinnetjes doen ook mee dus het is gezellig geweest al dat repeteren.
Onze Harderwijkse Joop van de Ende, sorry ik bedoel: Margriet, had de regie strak in handen. Ik denk dat ze af en toe hopeloos moet zijn geweest en de kids hun motivatie niet altijd was wat ze er van verwacht had maar daar was gisteravond niets van te merken.
Een enkele keer hoorde je BOUDOIR roepen omdat de crew een beetje aan het dromen was.
Maar iedereen vond het geweldig, het zat goed in ekaar, was vol humor, en we hebben genoten!!
De locatie, verlichting, het decor, de organisatie, schmink, kleding alles was super.
Na afloop werd Margriet bedankt en kregen de kids uit handen van Margriet ook een presentje met een persoonlijk gerichte boodschap van hun mental coach/regisseur/directeur.
CHAPEAU voor Margriet ! En een geweldig applaus voor de kids !!!!















.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)


