‘Leven is niet iets waar ik goed in ben, maar ik kan er wel leuk over vertellen.’ Aldus Javier Guzman. Hij lijkt zichzelf goed te kennen, want inderdaad heeft hij met minder geslaagde acties al een paar keer het nieuws gehaald. In zijn stuk geeft hij zichzelf onbeschaamd bloot: hij vertelt over zijn verslavingen en zijn afkickpogingen, en over hoe het leven ná de roes eruit ziet. Het is ongeveer zoals aan het einde van een avondje stappen: net zo ontnuchterend als wanneer de muziek in de disco ineens stopt en de tl-verlichting aangaat zegt hij er zelf over.
‘Leven is niet iets waar ik goed in ben, maar ik kan er wel leuk over vertellen.’ Aldus Javier Guzman. Hij lijkt zichzelf goed te kennen, want inderdaad heeft hij met minder geslaagde acties al een paar keer het nieuws gehaald. In zijn stuk geeft hij zichzelf onbeschaamd bloot: hij vertelt over zijn verslavingen en zijn afkickpogingen, en over hoe het leven ná de roes eruit ziet. Het is ongeveer zoals aan het einde van een avondje stappen: net zo ontnuchterend als wanneer de muziek in de disco ineens stopt en de tl-verlichting aangaat zegt hij er zelf over.
'Hi-de-hi!!!!', riep het onderhoudsmannetje.
'Ho-de-ho', zei ik.
'Wil je foto's van mij zien waarop ik een roeiwedstrijd win', zei het onderhoudsmannetje.
Niet speciaal, dacht ik verward. 'Túúrlijk wil ik dat!', zei ik. 'Moet je even intikken www dinges punt nl', zei het onderhoudsmannetje. Ik deed het.'Oh, je ziet er best nog rielekst uit', zei ik.
'Ja, dat was nog vóór de wedstrijd', zei het onderhoudsmannetje. 'Moet je even op dat album klikken', zei het onderhoudsmannetje. 'En dan pagina 3', zei het onderhoudsmannetje.
Slaafs deed ik deze dingen. Van boven naar beneden laadde langzaam de foto waarop het onderhoudsmannetje had gewonnen.
Eerst was er alleen lucht, toen water, en toen het onderhoudsmannetje. Zijn armen staken omhoog in de boot, want als winnaar steek je de armen omhoog. Zou dat aangeleerd zijn, of gewoon in onze genen zitten?
'Mooie foto man', zei ik.Wat moet je anders zeggen bij een foto.
'Mooi hè', zei het onderhoudsmannetje.
'Zekerzzz', zei ik.
lees verder: http://liefdagboek.blogspot.com/ jacq is ook leuk voor aan de muur (12 nov)
bron: Jacq
Leuk dat de Sint weer in het land is.
Heb je je als aanstaande Miss Teen USA helemaal voorbereid op een vraag waarbij je gewoon met het antwoord "Worldpeace" kunt volstaan, komen ze met een ontzettend moeilijke kwestie op de proppen...
Ik ben zooooo boos, nee, woedend.





Moederpubertijd-Saskia Noort
Er zijn van die dagen, en die dagen vallen doorgaans in regenachtig november, dat je niets meer ziet zitten. Het begint er mee dat je de kat op de ontbijttafel aantreft, met zijn rasperige tongetje in de botervloot, terwijl de hond de nacht doorgebracht blijkt te hebben op je nieuwe roze jasje dat uitsluitend dry gecleaned mag worden. Dan weet je het al. De dag is afgeschreven nog voordat hij goed en wel begonnen is. Dus zet je een keel op en verordonneert de kinderen aan de ontbijttafel, maar die willen natuurlijk niet uit bed, en simuleren nekkramp. Of ze hebben het echt en hoewel je de puf niet hebt hierbij stil te staan, voel je je al wel schuldig dat je ze toch het bed uit trimt en de bevende slaperige kindjes tot eten dwingt. Je bent een kutmoeder, inderdaad en je geeft de oudste groot gelijk, maar vandaag interesseert je dat niet. Daar moeten ze maar mee leren leven. Je zit even in de moederpubertijd.
Je bent het zat, de hagelslag op de vloer, de lekkende sapjes in de schooltas, de modderige voetbalschoenen in de hal, de lucht van natte hond in huis, de dj´s van 538 met hun debiele gezwets, het geroep om schone sokken en fietssleutels, de verkreukelde bedelbriefjes van school, die je altijd pas vindt wanneer het aangekondigde al lang en breed voorbij is, waardoor je je nooit van je beste kant kunt laten zien en bovendien, wat denken ze wel niet, dat je als werkende moeder ook nog tijd hebt om een cake te bakken of mee te helpen met brooddeegvlechten?
Er wordt je verzocht op te houden met dat gemopper, maar dat wil je helemaal niet, want het voelt zo lekker en bovendien zijn zij degenen die altijd mopperen en dat moet je ook allemaal maar pikken. Zitten zij niet altijd in een of andere moeilijke fase, volgens de J/M en de opvoednanny, moeten zij niet eeuwig ontzien worden omdat ze moe zijn van school of juist van de vakantie, omdat ze de een of andere hormonale piek beleven, omdat ze al de hele week binnen spelen of omdat de klok een uur terug of een uur vooruit is gezet, omdat ze cola gedronken hebben of te veel vruchtensap, omdat ze tafels moeten leren of te weinig geprikkeld worden, omdat het bijna vakantie is of de vakantie bijna voorbij is? Welnu, bij dezen voeg je een nieuwe les aan hun leven toe: moeder is ook een mens. een moeder beleeft ook pieken en dalen. Wen er maar aan. Het is helemaal niet goed voor jullie om altijd omgeven te worden door geduld en goedgeluimdheid. Zo zit de wereld niet in elkaar. Later zul je geconfronteerd worden met chagrijnen, die niet geïnteresseerd zijn in het feit dat je hormonaal aan het pieken bent. Vandaag is het aan jullie om geduld en goedgeluimdheid te betonen. Zie het maar als `kortelontjestraining´. Heel belangrijk. Mama´s lontje is op. Ze kan direct ontsteken. En Nee, je mag geen lolly mee naar school.
Er is nog genoeg tijd om na te denken. De volledige cast van Gooische Vrouwen is nu met vakantie en de scenarioschrijvers beginnen pas weer in januari. Castingkoning Job Gosschalk geeft zijn visie: „Er zijn op dit moment vier soorten vrouwen in de serie: nieuw geld, oud geld maar eigenlijk geen geld, echt oud geld en kunstgeld. Willemijn is echt oud geld, dus dat figuur moet worden vervangen. Tenzij er natuurlijk wordt gekozen voor een andere verhaallijn. Het is aan de scriptschrijvers.”
Mirjam Stolk is gebarenspecialiste en groot liefhebber van muziek. Deze twee talenten combineert ze in het vertalen van muziek voor doven, dat ze dit geweldig doet bewijst ze hier. Ze staat ook in het Symphonica in Rosso met Paul de Leeuw en opent daar de avond. Doe het maar eens na om zo te gaan staan voor 30.000 mensen. Ze deed het fantastisch!


Gisteravond zijn we naar het Gelredome in Arnhem geweest. Het was super!
Een geweldige show van Paul de Leeuw. Special guests: Marco Borsato, Leontien Borstato, Edsilia Rombley, Alderliefste en de zeer getalenteerde bijzondere Simone Kleinsma.
Al bij het eerste nummer rolden de tranen me over de wangen......Paul weet te raken!!
Van 20.00 tot 22.30 uur was het een groot feest met feestnummers, dansnummers en ook de echte Paul de Leeuw nummers die je kippevel bezorgen. Genoten hebben we !!!
Zo'n avond mag eigenlijk veel langer duren...........
Wij moeten weer van alles bedenken voor kinderen die eigenlijk alles al hebben en niets meer nodig hebben..... Dat moet weer verstopt worden. En elk jaar ben ik dan weer blij als het achter de rug is. Ook dit jaar is weer een crime......voor 7 kids kado's uitzoeken is geen eitje kan ik zeggen en dan ook nog letten op dat je niemand benadeelt en de aantallen uit te pakken kadootjes een beetje hetzelfde zijn........een hele toestand is het elk jaar weer.
Daarbij hebben we 6 december Yoni die jarig is en 7 december Febe dus lekker druk die dagen, naast de sint ook nog 2 verjaardagen vieren. Natuurlijk willen ze ook nog buiten een gewone verjaardag om een kinderfeestje, alhoewel ik vind dat je niet van een kinderfeestje kan spreken als je 12 jaar wordt. Trakteren op school. Dus pakjesavond, verjaardagen 2x, trakteren, kinderfeestje, grote mensen feest, en dat alles binnen een bestek van 2 dagen. Ik moet opschieten nog 1 maand en ik heb nog NIETS voorbereidt.....
Een 70-jarige Duitser heeft 122 bomen gekapt omdat ze zijn uitzicht vanuit zijn huis belemmerden. Door de kap kan hij nu genieten van een vrij uitzicht op de Oostzee.
De schade wordt geschat op 15.000 euro, meldden Duitse media woensdag. In een bos buiten zijn grondstuk zaagde hij 66 essen en beuken op een hoogte van vier meter af. De andere bomen werden compleet geveld. De bomen waren ruim dertig jaar oud.
Dit is zo'n mooi nummer luister er elke dag wel naar.....

Ben er weer..... terug in Harderwijk.
Dinsdag ben zijn we naar Weert vertrokken om zoals we dachten 'even' te verhuizen. In 2 dagen dachten we de klus wel te klaren, alle inpakken naar de opslag brengen en dan nog even het huis poetsen. Niet dus. We zijn 3 dagen bezig geweest van 9 tot 9, elke dag, met uitzoeken, inpakken, weggooien, naar kringloop brengen. 150 dozen hebben we ingepakt..........3 busjes vol naar de kringloop gebracht...........6 busjes vol naar de stort........ Kapot zijn we, geen voeten en rug meer over. Over 2 weken gaan we naar de opslag brengen en het huis poetsen, we hebben er nu even de kracht niet meer voor.
Een busje vol mee genomen naar Harderwijk wat vandaag hier weer moet worden opgeruimd.
Ik heb me voorgenomen dat ik niet meer zoveel ga bewaren omdat het zonde is om weg te gooien en de kinderen krijgen nooit meer zoveel speelgoed! Ik heb nu heel veel kinderen blij gemaakt bij de kringloop en de school krijgt ook nog een lading. Hoe meer ruimte je hebt hoe meer troep je hebt lijkt het wel. En ik heb het niet gemist (op een paar dingen na) al een jaar lang dus ook niet nodig denk ik dan maar.
Twee keer heb ik met dit huis in een blad gestaan, 1x voor VT Wonen en 1x voor Wonen Engelse stijl.
Nog 6 weken en dan is het huis definitief niet meer van mij, best wel bizar......
Zucht. Dat eeuwige gezeur altijd van de kerk. Open your eyes en doe toch eens mee met de huidige tijd. Vind 't een prima campagne. Applaus!


































