Met dit liedje hoopt Nederland dit jaar dan eindelijk weer eens het Songfestival te gaan winnen....wat denk jij??
Shine is trouwens geschreven door Gordon
Na 9 maanden en 6 dagen is de verkering van mijn zoon uit. Zijn "eerste" liefde , eigenlijk zijn derde want ooit toen ie een jaar of 6 was had ie al een grote liefde Kirstin die hij op de vakantie had leren kennen en erna in groep 7 nog een korte liefde Nina.
Ach er zullen er nog velen komen en gaan.
Het is alleen zo verdomde moeilijk als moeder zijnde om je er buiten te houden.
Tenminste voor mij. De laatste weken heb ik meerdere malen mijn tong eraf gebeten als ik mijn zoon zag worstelen met gevoelens en emoties. Een paar keer heb ik dan ook gewoon gezegd wat ik er van dacht en vond. Hij begreep het wel maar wil je het horen van je moeder als je 13 bent?
Ik kan die meiden af en toe wel wat en die zgn vriendjes die ze op die leeftijd hebben, waren wij vroeger ook zo? Ik kan het me niet meer herinneren maar ik geloof nooit dat wij zo erg waren. Wij keken naar Het kleine huis op de prairie...daar leerde je vanzelf hoe je niet met mensen om moest gaan want niemand wilde op Nelly lijken dat blonde kreng. Misschien moet ik de hele serie op DVD kopen en kids verplicht laten kijken.
Ik heb een geweldige zoon en dat kan ik niet vaak genoeg zeggen want het is gewoon zo en daar moet niemand mee sollen want dan word mama boos.
En ik waarschuw nu al die evt schoondochter van me dat als je ooit mijn zoon een haar krenkt je met mij aan de stok krijgt en dan is het meest verschrikkelijke wat je in je leven hebt meegemaakt peanuts met wat je te wachten staat!
O jee, de verschrikkelijke schoonmoeder....hebben vaders dit nu met dochters?? Neuh, ik denk dat ik het net zo erg met mijn dochters zou hebben.
Gisteren was mijn lief jarig, 44 jaar geworden.
We hebben het heel intiem gisteravond met zijn tweetjes gevierd.
Vrijdag de kinderen naar Weert gebracht , naar mijn moeder geweest in het ziekenhuis (ze mag maandag naar huis) en een nacht in Weert blijven slapen.
Gisteravond weer terug naar Harderwijk gekomen.
Vandaag een dagje Almere, bedden kijken en lampen uitzoeken.
Ik ben ergens rond mijn 5e in de meterkast aan de stroom blijven hangen, haren recht overeind en ik weet niet hoeveel volt door mijn lijf, als mijn pa niet net op dat moment langs was gekomen had ik hier niet meer gezeten. Hij heeft me met 1 ruk eraf gekregen. Ik kan me dit niet meer herinneren hoor, heb het alleen van horen zeggen.
Sindsdien is het eigenlijk altijd zo geweest, zat ik in de shit was mijn pa er om me eruit te halen.
Mijn pa was vroeger geen vader die met je ging wandelen of knutselen, daar had ie immers geen tijd voor, altijd druk met de zaak en het is ook de man niet die eens even gaat zitten kleien met zijn kids.
Nee mijn pa is van het praktische en recht voor zijn raap, lekker nuchter, problemen ?? Die zijn er niet, alleen maar oplossingen. Ook iets wat hij altijd zei was: Je hebt rechten en je hebt plichten. Ik kon het dromen en zuchtte altijd als ie dat zei want ik wilde toen ik klein was alleen maar rechten en had geen zin in plichten.
Enfin.
Hij heeft heel wat moeten meemaken met mij, ik was verre van een doorsnee kind maar hoe kan het ook anders als je ook geen doorsnee vader hebt? Ik heb het duidelijk niet van een vreemde. Alles wat normaal en burgerlijk was daar wilde ik NIETS mee te maken hebben en zette ik me tegen af, zo geschiedde het dat ik jarenlang de verkeerde vriendjes heb gehad.
Mijn pa keek toe en hield zijn mond wetende dat als je me zei dat het niks was ik me juist aan diegene zou vastklampen , hoezo rebels en eigenwijs?
Zo was er eens een vriendje die de auto van mijn moeder jatte en daar mee weg dacht te komen, ja dan had ie mijn pa toch niet zo slim ingeschat die jatte hem gewoon terug met de reservesleutel en de sukkel (dat vriendje) ging aangifte doen bij de politie die al door mijn pa waren ingelicht dat de auto van hem was en hij hem terug had gejat. Geen woord tegen mij hoor hij vond het wel cool dat ie de auto zelf had terug gestolen.
(Op mijn 20e vertrok ik naar Parijs en ben 12 jaar in Frankrijk gebleven.)
Ook heb ik eens een vriendje gehad die in de "import/export" zat, pa vond het meteen erg louche en vertrouwde de zaak niet maar hield zijn mond wetende dat als je mij zei dat het niks was ik me er nog meer aan zou vastklampen. Toen ik het uitmaakte stond ie met een revolver voor de deur, ik bel pa in NL die zegt: " misschien moet je de politie bellen ik zit 600 km verderop?". Misschien had pa toch gelijk en was die import/export iets heel anders? Ook daar nooit een woord van zie je wel...niets.
Hij liet me altijd vrij in mijn keuzes.
Toen ik wilde trouwen op mijn 23e met iemand die ik nauwelijks een jaar kende (een fransman) , organiseerde hij een grootse bruiloft met alles erop en eraan, ik trouwde in Thorn het witte stadje, erna hadden we feest in een hotel wat omgetoverd was tot Frans pleintje met lantaarns etc...er waren wel 300 gasten enfin een groot geweldig leuk feest. De dag erna dacht ik: "Wat heb ik nou gedaan???" Maar ik hield mijn mond maar een maand later belde ik hem met knikkende knieën op, ik dacht hij gaat me wat aandoen na zo'n dure bruiloft. Dus ik bel mijn pa zeg dat het eigenlijk een vergissing was dat trouwen en wat zegt ie?
"Ach schat dat wist ik allang, als je wil scheiden gaan we toch scheiden , we hebben een leuk feestje gehad, Ik heb met je moeder gewed dat het geen jaar ging duren."
Ik viel van mijn stoel ! van verbazing en wat een opluchting.
Toen diezelfde man het hele huis leegroofde tot de wc rollen toe en ik zat te janken aan de telefoon zei hij: "Dat zijn geen problemen hoor, dat koop je gewoon weer nieuw", stapte het vliegtuig in en kwam.
Mijn pa was druk met zijn werk maar als je echt in de shit zat dan kwam ie gewoon en stelde je meteen gerust in no time. Zo kan ik nog legio voorbeelden noemen van verkeerde mannen maar ach ook ik werd wijzer met de jaren en minder rebels dus het is allemaal goed gekomen met me.
Mijn pa is niet normaal, niet doorsnee maar is er altijd voor me en ik hoop nog heel erg lang.
Vader worden is geen kunst maar vader zijn !
We willen een nieuwe boxspring kopen, liefst verstelbaar.
Wie heeft er een en is er zeer tevreden over??
Vertel me je merk en hoe en wat.
Ik heb nu een Hastens en wil er NOOIT meer een, vreselijk bed is het !
We zijn ons nl een beetje aan het orienteren qua merk etc...
Heb op internet bestek gekocht.
Had al een verzilverd bestek maar nooit genoeg hè met zo'n gezin...
Dus heb ik even 3 sets van 6 bijbesteld, tweedehands, zo goed als nieuw.
Gisteren besteld vandaag al binnen.
KLIK hier voor de site .
Op de site over het huis staat weer het een en ander dus kijk daar maar ik ga er hier niets over verklappen.....dat gaat sommige nl helemaal niet aan !
Ik ga er nu regelmatig dingen opzetten dus keep your eyes open....
En mocht je geinteresseerd zijn en heb je nog geen toegang tot die site dan mail me gerust hoor, als je dan een reactie achterlaat moet je wel je emailadres erbij vermelden anders kan ik je niet toevoegen.
Ik heb van sommige een reactie en daar heb ik geen mailadres van dus dan is het moeilijk he??
Gisteravond ben ik met mijn dochter Kyla naar de musical geweest in Almere ; High School Musical.
Helemaal geweldig en ik moest meteen denken aan toen ik ongeveer zo oud was als haar en compleet fan was van Grease.
Heb je een dochter die tussen de 10 en 15 is neem haar dan mee naar High School Musical, ze vinden het geweldig. Met open mond heeft ze zitten kijken en erna nog liggen zwijmelen in de auto. Beslist de moeite waard en een leuk moeder-dochter moment .
Met dank aan Christa, ik heb tranen met tuiten gelachen dit moet je zien. Leedvermaak maar wel heel grappig !
KLIK HIER
Ik citeer Christa:
deze is echt heel erg grappig
je hebt van die mensen die overkomt dit soort dingen altijd
let even op de reactie van het kind op 0.36
en later op 2.53 van die 2 meisjes
klik op klik hier
en geniet nog even van het ijs!!!
je hebt van die mensen die overkomt dit soort dingen altijd
let even op de reactie van het kind op 0.36
en later op 2.53 van die 2 meisjes
klik op klik hier
en geniet nog even van het ijs!!!
Alexander Kirilov was een weekend weg met een groep vrienden, toen de Rus het dier tegen het lijf liep. Dronken als hij was probeerde hij naar eigen zeggen zijn vrienden te imponeren door het diertje te penetreren. "Toen ik de wasbeer zag, dacht ik wat lol te maken", aldus de perverseling. De wasbeer liet dat echter niet zomaar gebeuren en hapte naar het geslachtsdeel van de dronken Rus, meldt The Sun. Plastische chirurgie Het gehavende geslachtsdeel van de man is nu in handen van plastische chirurgen. Die proberen er vooralsnog het beste van te maken. "De dokters zeggen dat het zaakje weer zal functioneren, maar het afgebeten deel kunnen ze er niet meer aannaaien", aldus een van zijn vrienden.Wasbeer bijt penis man af
MOSKOU - Een wasbeer heeft uit zelfverdediging een stuk van de penis van een 44-jarige man afgebeten. De perverse man wilde het beestje namelijk verkrachten...
;)
"Mama, maaahhhaaaaam, ik heb buikpijn".
"Ja schatje dan ga maar lekker slapen gaat het vanzelf over".
Ik heb helemaal geen zin, nog aandacht voor buikpijn verhalen, lig net te soezen voor de tv en ben blij dat ik even rust heb. Hoezo buikpijn trouwens? Toen we patat aten had ze geen buikpijn dat ging er wel in, evenals die satékroket.
Dus slapen meid gaat vanzelf over, niet zeuren.
Ja dat dacht je dus.
Nog een keer of 4 komt ze naar beneden met een verbeten gezicht "buikpijn " roepend.
Kijk bij elk ander kind zou ik het serieus nemen maar zij heeft elke dag een andere kwaal.
"mama als ik in mijn linkerteen van mijn linkervoet knijp heb ik aan mijn rechtervoet in de rechterteen pijn" dat soort kwalen... je kent het wel.
Dus deze neem ik ook verre van serieus, word zelfs een beetje kriegel van het kind en stuur haar boos naar boven .
"Mamaaaaaa heb je geen pillen tegen buikpijn dan"?
"Nee schat die bestaan niet, buikpijnpillen, van de meeste pijnbestijders krijg je juist buikpijn".
Ja als ik dit zo teruglees denk ik ook , 'wat een moeder zeg, te lui om de bank uit te komen' .
En dat was ook zo, uitgeteld lag ik in de bank en wilde er helemaal niet meer uit komen zeker niet voor een buikpijntje dus bek dicht en slapen mama kijkt naar Private Practice en het is heel spannend hoor !
"Mahhhaaammmaaaa mag ik dan een emmer ? Ik denk dat ik moet spugen...."
Ik zucht een keer en roep "ja pak maar" , dramaqueentje denk ik nog....
Ik kijk lekker tv en hoor haar niet meer, rond een uur of 12 gaan we naar bed om een dik kwartier later ineens vreemde geluiden te horen...
Mijn dochter verschijnt naast ons bed met een emmer in de hand..."mahaammaa ik heb gekotst".
"Ja schat dat hoef je niet te vertellen dat ruikt mama wel".
"Ja maar mamaaa ik heb ook op de grond gekotst"
Oké nu is mama wakker en niet meer blij hoor.
Want mama heeft een gruwelijke hekel aan kots opruimen, staat er dan zelf boven te kokhalzen en het aanzicht van die brokstukken patat in die zure vloeistof daar word mama niet blij van !
Ik ga de schade bekijken boven........het is enorm.......wat zit in die emmer dan? Ik kijk eens in die emmer en ben eigenlijk heel erg boos want het zit gewoon allemaal op de vloerbedekking .
Jaja ik weet het, het is onredelijk, kind is ziek, word je toch niet boos omdat ze niet alles in die emmer heeft gekotst?
Wel dus, ik ben boos.
De dag ervoor heeft jongste nl bed, gang en badkamer helemaal onder gekotst en was mama ook al aan het boenen (al kokhalzend) maar die is klein en had geen emmer.
Maar 10 jaar, een emmer naast je bed en dan nog de hele vloerbedekking vol kotsen precies naast die emmer , hoe krijg je het voor elkaar?
Met keukenrol raap ik de stukken op, maak een sopje en wrijf de vloerbedekking schoon terwijl dochterlief in de wc hangt en de meest gruwelijke geluiden maakt, haar darmen er zowat uitkotst en ik alleen maar boos aan het kokhalzen ben en bezig ben met het sopje.
Volgens mij heb jij toch een vader , waarom kotst je daar niet de boel onder? Waarom heb ik alleen de geneugten van het leven als kotst en luizen en zieke kinderen?
Woest wrijvend ga ik door , leeg de emmer in het toilet , zet een machine was aan want kussens zaten ook onder .
Was erna mijn armen en handen met desinfecterende zeep , boen het toilet, breng dochter naar bed met schone emmer, was weer mijn handen (bang om ook maar 1 virusje of bactierietje over te nemen) en ga naar bed.
Slapen dacht ik.
Nee hoor jongste jankt.
"mamaaaaa Ik hoor haar spugen en dan moet ik ook...."
Ik loop naar haar toe.
"Nee hoor jij niet, zij alleen , jij had het gisteren maar bent alweer beter"
Jongste staat stampvoetend naast haar bed met emmer voor haar hoofd te krijsen (steeds harder) dat ze ook moet spugen.
Mijn geduld is op ik krijs "Je maakt iedereen wakker, mond dicht !!!"
Uh ik geloof dat mama nu juist iedereen wakker krijst maar dat terzijde.
Ik haal G uit zijn bed en vraag hem jongste te kalmeren want een kind met kotstrauma is me nu net even te veel midden in de nacht terwijl ik zelf dit trauma nog aan het verwerken ben..
G doet er dik een half uur over om de kleine rustig te krijgen, ze is duidelijk heel erg onder de indruk geweest van haar spugen de dag ervoor en is nu heel erg bang dat het weer begint.
Ik lig in bed en mijn darmen beginnen te rommelen, ik voel me niet zo lekker...nee hè het zal toch niet....ik bedenk me opeens dat we met zijn negenen hier in huis wonen en we maar 2 emmers hebben....
HELP
Nu het zo koud is 's avonds kan onze verwarming het amper aan, het is nogal een tochtboel hier en dan vooral in de woonkamer. Overdag merk ik er weinig van want dan ben ik de hele tijd in beweging en is de deur van de woonkamer dicht maar in de avond rond 9 uur als we in de bank ploffen dan merk ik na een kwartier hoe koud het eigenlijk is als je stil zit. Dus ik zet de verwarming steevast op 24,5 rond 9 uur en dan word het wel wat warmer maar eigenlijk is het pas op temperatuur als ik al naar bed ga. Heel handig..
Lief heeft het helemaal niet koud en zit in een T-shirtje op de bank en als ie de kans krijgt draait ie stiekem de verwarming weer naar beneden , het is dus een constante dans rond die verwarming.
Ik ben HEEL blij als het voorjaar weer begint en verheug me nu al op de heerlijke warme avonden.
Helaas moeten we hier nog even op wachten vrees ik (op het voorjaar) en nu zit ik met 2 zieke kinderen thuis die aan de buikgriep zitten, ik hoop maar 1 ding en dat is dat de rest het niet overneemt en dit virus zich niet als een lopend vuurjte door het huis gaat verspreiden. Ik vond 2 nachten spuug opruimen en bedden verschonen even genoeg...
De hond op de cover was een Cane Corso. Ik heb de fotografe van de cover gebeld en die wist het me te vertellen. Een hele grote jongen word dat dus maar wel heel mooi ! Dit is een zwarte variant.
Vandaag over 3 weken krijgen we de sleutel van ons nieuwe huis....
Spannend...
Kan niet meer wachten...
Helaas zal het moeten...
Gisteren naar Weert geweest eerst natuurlijk naar mijn moeder in Roermond , alle infusen waren weg dus helemaal vrij van kabels is ze nu.
Ze is nog erg moe en moet nog flink aansterken maar het gaat echt de goede kant op.
Mijn pa was jarig en dat hebben we in de avond na het 2e bezoekje aan mijn moeder gevierd in Restaurant de Vogelmolen met mijn zusje en haar gezin en wij met de kids en mijn pa natuurlijk. Overheerlijk gedineerd beslist een aanrader !!! Het interieur is oud en oubollig, er moet nodig geschilderd worden en het meubilair is erg aan vervanging toe maar het eten is echt heel erg goed.
Het was heel erg gezellig , wel een beetje raar zonder mijn moeder maar ze vond het helemaal oké dat we gingen en vond dat we mijn pa's verjaardag absoluut moesten vieren.
Vandaag weer naar mijn moeder geweest en dat was gezellig druk, familie en vrienden waren er en ik vond het heel leuk mijn nicht weer eens te zien die ik al jaren niet meer gezien had, was meteen weer heel vertrouwd alsof je elkaar gisteren nog gesproken hebt.
We moeten maar weer eens een familiereünie organiseren denk ik zodat we alle neven en nichten nog eens zien en de tijd hebben om gezellig te kletsen met elkaar want een uurtje is veel te kort.
En nu zijn we weer in Harderwijk, het weekend is weer zo goed als voorbij....TE SNEL weer.
Morgen weer regelen , wassen, strijken, en alle dagelijkse rompslomp.
Mijn pa is jarig !!!
71 jaar maar dat is hem absoluut niet aan te zien en hij is nog zo energiek en fit als een hoentje.
Ik heb deze gejat van Harderwiek .nl maar hij is zoooo leuk dat ik hem gewoon erop moet zetten hier.
Ik citeer Harderwiek.nl:
Voor de nieuwe T-Mobile campagne “Life’s worth sharing” huurde ze Saatchi & Saatchi in voor hun nieuwe commercial. Het reclamebureau bedacht een flashmob in Liverpool Street Station, waar 350 forenzen op 15 januari j.l. om 11 uur spontaan begonnen te dansen, met verbaasd publiek tot gevolg.
Wie weet wat dit voor ras is ???? We vinden het een beauty maar hebben geen enkel idee wat voor ras het is.
Ja de telefoon ging om half 8 in de ochtend,vorige week donderdag, zuslief, hmm meteen ben ik wakker want die belt nooit zo vroeg.
Ik hoor het nieuws aan en blijf uiterlijk heel erg kalm maar van binnen sta ik te krijsen, te stampen, te janken, ik gil dat het niet waar is, dat het niet kan, iemand kan niet zomaar met me aan de telefoon zitten in de middag en in de nacht ineens worden opgenomen en in zeer kritieke toestand liggen. Ik bel de arts die zegt dat het geen zin heeft om te komen want ze houden haar slapende. Oké dan, ik ga niet maar het voelt niet goed.
Harderwijk voelt ineens als de andere kant van de wereld.
Ik kan niks doen en van dat machteloze gevoel wordt ik een beetje gek.
Ik ga dus maar haar zusjes bellen, heb geen idee hoe laat het is maar ik moet wat doen.
Eén voor één krijg ik ze aan de telefoon en iedereen schrikt natuurlijk.
De hele dag dwaal ik doelloos door het huis en bel wel 20x met mijn vader die in Afrika zit en alles in werking aan het zetten is om een vlucht naar huis te krijgen, zo snel mogelijk.
Dit lukt, via Londen komt hij aan in A'dam de volgende dag waar ik hem ophaal en met hem naar het ziekenhuis rijdt.
Ons gezin is nooit zo close, iedereen doet zijn ding, we houden wel van elkaar maar we zijn niet een gezin die veel samen doen, nog dat we heel veel bij elkaar over de vloer komen.
Maar nu ineens is het een hechte bedoeling, we delen dit samen en niets gebeurt zonder dat de ander er vanaf weet. We zitten samen bij de artsen, zitten samen aan het bed van mijn moeder, samen er naartoe, samen eten, ik denk dat we nog nooit zoveel samen zijn geweest in de afgelopen jaren.
Het voelt goed te weten dat er in geval van nood de basis, je familie, is waar je op terug kunt vallen en te weten dat ze er altijd voor je zullen zijn, no matter what.
Abonneren op:
Posts (Atom)
