Mijn kids zitten op een daltonschool, dit is voor de kids veel leuker dan een
strenge katholieke school alhoewel dat ook per kind verschilt maar mijn kinderen voelen zich beter hier en kunnen hier hun ei kwijt.
Daltononderwijs is een organisatievorm van de klasse of de school, die het beginsel van verantwoordelijkheid en zelfwerkzaamheid voor de leerlingen vooropstelt met als doel een bewuste en actieve opvoeding tot verantwoordelijkheid en zelfstandigheid; die de verantwoordelijkheid en zelfwerkzaamheid in onderwijskundige en opvoedkundige zin stimuleert en begrenst door middel van de in taken verstrekte opgaven en opdrachten; die de individuele verwerking van de in deze taken omschreven leerstof laat voorafgaan en/of laat volgen door in groeps- of klassikaal verband gegeven lessen; die zowel in deze gezamenlijke lessen ter instructie, als bij de individuele verwerking onderlinge hulp en samenwerking bevordert.
De drie daltonprincipes, verantwoordelijkheid, zelfwerkzaamheid en samenwerken laten verschillende vormen van organisatie toe.Daltonscholen verschillen onderling, maar een daltonschool zal zelf ook in zijn organisatievorm een ontwikkeling doormaken. Centraal blijft echter staan dat de school de leerlingen ruime mogelijkheden moet bieden tot:
1. het leren hanteren van verantwoordelijkheid;
2. het leren zelfstandig te werken;
3. het leren samen te werken.
Dit even om duidelijk te maken wat dalton inhoudt voor degene die het nog niet wisten.
De ouders die hier hun kind hebben zijn beduidend anders dan de ouders die ik op de katholieke school in Weert tegen kwam. Wat me vooral opviel is dat hier meer talent rondloopt. Ouders die meer zijn dan huismoeders, die een zekere 'gave' oftewel talent hebben voor iets. Nu lopen er hier ook huisvrouwen rond hoor en vrouwen zonder talent maar dat is overal.
Maar het viel me wel op dat hier gewoon meer talent zit en dan heb ik het over allerlei talenten....zo loopt er een kunstenares rond die zeer bedreven is in schilderen en beeldhouwen, een schrijfster en columniste, een reclamevrouw die een zeer bekende reclame bedacht heeft die we elke dag wel ergens tegenkomen, onderneemsters in food en nonfood, verkoopsters, decoratrices, vertegenwoordigsters etc etc. In het dorp was dat wel even anders daar had je een enkeling met talent maar het merendeel waren grijze muizen die in de massa opgingen en een klein wereldje hadden. Daarbij zien de vrouwen er hier stukken beter uit (op een enkeling na) en staan gewoon midden in het leven. Kortom een stuk leuker en interessanter hier. Ik denk dat het ook komt omdat deze vrouwen wat doen, interesses hebben en bezig zijn, huisvrouwen stompen af en hebben hun ieniemienie wereldje waar ze over kunnen praten zoals het huishouden en de kinderen of een soap op tv maar verder reikt het vaak niet bij de meeste, tuurlijk ik weet dat je ook daar niet moet generaliseren maar bij velen is het zo. Het bevalt me goed want al deze talenten daar leer je van en is interessant. En zoveel meer leuker op school.
