28 en 29 mei voorjaarsfair, kom je ook? meld je aan op: tuttemerull@me.com

Zon, Max, Ma.



De zon schijnt , dat maakt een heleboel goed.

Mijn been voelt een stuk beter aan dan gisteren dus hopelijk word dit geen langdurig iets.

Max heeft de nacht doorgebracht zonder iets in zijn bench te hebben gedaan, grote jongen!
Wel heeft ie de hele nacht zitten janken en niet te zuinig ook.
Ik moet eerlijk bekennen dat ik het pas om 6 uur heb gehoord want de rest van de nacht lag ik in coma. Waarschijnlijk werkt dat bij mij zoals ik altijd bij de kids had,  slapen, nooit een baby horen huilen 's nachts (soms wel hoor) ,  gewoon lekker doorslapen. Ik denk dat ik mij er onbewust vanaf sluit of zo want ik ben geen mens om er midden in de nacht uit te gaan en dan een baby te voeden. (voordat iedereen denkt arme kinderen: mijn ex ging er wel uit hoor midden in de nacht) Mijn kinderen sliepen dan ook al heel snel door en doordat ik nooit maar dan ook nooit een voeding gaf voor 8 uur (gewoon speen erin) waren ze ook daar al heel snel aan gewend en sliepen altijd lekker uit 's ochtends. 
Maar ja of dat bij een hond ook werkt?

Met Bettie is het lekker stoeien en elkaar opjagen de hele dag. Knettergek die twee samen...

Mijn moeder zit nu aan de chemo, ben heel benieuwd hoe ze gaat reageren en hoe ziek ze er van gaat worden, hoop zo dat het meevalt. Het is raar eigenlijk dat je eerst heel ziek word gemaakt om vervolgens beter te worden...
En dat je na de chemo niet in de koelkast mag is omdat alles wat koud is nog veel kouder aanvoelt na een chemokuur, bizar eigenlijk...

3 reacties:

Inge zei

Max heeft de bench echt al als zijn plek beschouwd dus, mooi! Jammer van het janken...maar dat gaat wel over hoor!

24 maart 2009 om 14:56  

Mooi dat Max de bench schoon heeft gehouden, scheelt weer ach en dat huilen zal ook vanzelf stoppen. Idd een kwestie van negeren. Gelukkig had ik vroeger kinderen die al na 3 weken doorsliepen, scheelde een boel moeheid :)
Sterkte voor je moeder..
Fijne avond, Elise

24 maart 2009 om 16:52  

Sterkte voor je moeder! En laat Max maar schuiven.

24 maart 2009 om 21:18