Een pup is een baby en baby's houden in veel werk, gebroken nachten en geen tijd meer voor jezelf. Nou dat is dit ook maar net als bij een baby weet je waar je aan begint en krijg je er veel voor terug. Gisteren lag onze kleine Janssen zielig als een hoopje ellende in de bench, wilde niet eten, niet spelen, niet opkijken, niets. Braken en levenloos liggen dat was het enige.
Ik naar de dierenarts toch wel enigszins ongerust over mijn baby. Die onderzocht de kleine, meette zijn temperatuur etc , alles oke! Hmmm vreemd.
Ik doe mijn verhaal dat we de kleine om 10 uur 's ochtends in Brabant zijn gaan halen, hij thuis met 7 kinderen heeft gespeeld , veel is gaan wandelen, op visite is geweest en ik hem 's nachts om de 2 uur wakker heb gemaakt om te plassen buiten en hem heb gewassen 's ochtends omdat ie nog zo stonk naar zijn nest.
"Hmmm en het verbaast u dat de hond nu aan het einde van zijn latijn is? Duidelijk een geval van oververmoeidheid" zei de dierenarts. Zou u een pasgeboren baby ook om de 2 uur wakker maken? Uhhh neee maar die hebben een luier om, probeer ik nog, maar het had geen zin , ze had gelijk natuurlijk.
Dus na een hele dag uitgerust te hebben in de bench is hij weer de ouwe. Vannacht ben ik er 1x uitgegaan op aanraden van de dierenarts en de kleine heeft niet 1 plasje of poepje binnen gedaan de hele nacht! Goed hoor Janssen, ga zo door!
De katten zijn nog niet gewend aan de nieuwe bewoner de hele dag sluipen ze als tijgers door het huis en liggen op de loer, ze verliezen hem geen minuut uit het oog, en hij ... hij trekt er zich niets van aan en negeert ze volledig.
